Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Το Μεγάλο Σφαγείο των «Μεγάλων» Δυνάμεων Όταν οι ηγεμόνες της Ευρώπης το 1914 αποφάσισαν να παίξουν μια παρτίδα σκάκι με ανθρώπινες ζωές, κανείς τους δεν φανταζόταν ότι το ταμπλό θα τυλιγόταν στις φλόγες. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν απλώς μια σύγκρουση στρατών, αλλά ένα μνημείο ανθρώπινης ανικανότητας, όπου κάθε «σύμμαχος» και κάθε «εχθρός» πλήρωσε το τίμημα της δικής του αλαζονείας. Ας ρίξουμε μια ματιά στο «λογαριασμό» που άφησε πίσω της αυτή η παγκόσμια παράνοια. Οι Συμμαχικές Δυνάμεις: Νικητές στα Χαρτιά, Ηττημένοι στη Ζωή Η Αντάντ κέρδισε τον πόλεμο, αλλά η «νίκη» τους έμοιαζε περισσότερο με επιβίωση μέσα από έναν κρεατομηχανή. * Γαλλία: Η χώρα που μετατράπηκε στο επίσημο νεκροταφείο της Ευρώπης. Επειδή ο πόλεμος διεξήχθη κυρίως στο έδαφός της, οι Γάλλοι κέρδισαν το προνόμιο να δουν τις υποδομές τους να ισοπεδώνονται και την οικονομία τους να εξαϋλώνεται, την ώρα που μια ολόκληρη γενιά στρατιωτών θυσιαζόταν για μερικά μέτρα ...
Η Σκιά του Ότο Βάινινγκερ: Ένα Ταξίδι στο Σκοτάδι της Βιεννέζικης Διανόησης Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Βιέννη δεν ήταν μόνο η πόλη του βαλς, αλλά και το εργαστήριο των πιο επικίνδυνων ιδεών της Ευρώπης. Μέσα σε αυτό το καζάνι που έβραζε, ένας νεαρός άνδρας, μόλις 23 ετών, ο Ότο Βάινινγκερ , δημοσίευσε το 1903 ένα έργο που έμελλε να στοιχειώσει τη δυτική σκέψη: το «Φύλο και Χαρακτήρας» . Δεν ήταν απλώς ένα βιβλίο· ήταν μια κραυγή απόλυτης άρνησης, γραμμένη από έναν άνθρωπο που έβλεπε τον κόσμο ως ένα πεδίο μάχης μεταξύ φωτός και σκότους, πνεύματος και ύλης. Ο Βάινινγκερ, ένας ευφυής Εβραίος που ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό, δεν άντεξε το βάρος της δικής του θεωρίας. Λίγους μήνες μετά την έκδοση, αυτοκτόνησε, αφήνοντας πίσω του ένα κείμενο που ακροβατούσε ανάμεσα στη μεγαλοφυΐα και τη νοσηρότητα. Οι ακριβείς τίτλοι και οι συνόψεις διαλύουν την "θολούρα" των μαζικών media, προσφέροντας κρυστάλλινη σαφήνεια (κατά το πρότυπο του Βιτγκενστάιν ).