Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Το Μεγάλο Σφαγείο των «Μεγάλων» Δυνάμεων Όταν οι ηγεμόνες της Ευρώπης το 1914 αποφάσισαν να παίξουν μια παρτίδα σκάκι με ανθρώπινες ζωές, κανείς τους δεν φανταζόταν ότι το ταμπλό θα τυλιγόταν στις φλόγες. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν απλώς μια σύγκρουση στρατών, αλλά ένα μνημείο ανθρώπινης ανικανότητας, όπου κάθε «σύμμαχος» και κάθε «εχθρός» πλήρωσε το τίμημα της δικής του αλαζονείας. Ας ρίξουμε μια ματιά στο «λογαριασμό» που άφησε πίσω της αυτή η παγκόσμια παράνοια. Οι Συμμαχικές Δυνάμεις: Νικητές στα Χαρτιά, Ηττημένοι στη Ζωή Η Αντάντ κέρδισε τον πόλεμο, αλλά η «νίκη» τους έμοιαζε περισσότερο με επιβίωση μέσα από έναν κρεατομηχανή. * Γαλλία: Η χώρα που μετατράπηκε στο επίσημο νεκροταφείο της Ευρώπης. Επειδή ο πόλεμος διεξήχθη κυρίως στο έδαφός της, οι Γάλλοι κέρδισαν το προνόμιο να δουν τις υποδομές τους να ισοπεδώνονται και την οικονομία τους να εξαϋλώνεται, την ώρα που μια ολόκληρη γενιά στρατιωτών θυσιαζόταν για μερικά μέτρα ...
Το παράδοξο του Αχιλλέα και της χελώνας είναι ένα από τα πιο διάσημα φιλοσοφικά και μαθηματικά αινίγματα της αρχαιότητας. Το διατύπωσε ο Ζήνων ο Ελεάτης (5ος αιώνας π.Χ.) για να υποστηρίξει τη θεωρία του δασκάλου του, Παρμενίδη, ότι η κίνηση και η αλλαγή είναι απλές ψευδαισθήσεις των αισθήσεών μας. Η Ιστορία Πού κρύβεται η παγίδα; Ο Αχιλλέας, ο ταχύτερος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, δέχεται να τρέξει σε έναν αγώνα δρόμου εναντίον μιας αργοκίνητης χελώνας. Επειδή είναι σίγουρος για τη νίκη του, της δίνει ένα προβάδισμα , ας πούμε 100 μέτρων. Ο αγώνας ξεκινά. Σύμφωνα με την κοινή λογική, ο Αχιλλέας θα προσπεράσει τη χελώνα σχεδόν αμέσως. Ο Ζήνων όμως αποδεικνύει το αντίθετο με το εξής σκεπτικό: Το 1ο βήμα: Για να φτάσει ο Αχιλλέας τη χελώνα, πρέπει πρώτα να καλύψει τα 100 μέτρα του προβαδίσματος. Στο χρόνο που χρειάζεται για να το κάνει αυτό, η χελώνα έχει προχωρήσει λίγο πιο κάτω (έστω 10 μέτρα). Το 2ο βήμα: Τώρα ο Αχιλλέας πρέπει να καλύψει αυτά τα 10 μέτρα. Μέχρι να τα διανύσει...