Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η επιλογή μας...

Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Το Μεγάλο Σφαγείο των «Μεγάλων» Δυνάμεων

Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος:  Το Μεγάλο Σφαγείο των «Μεγάλων» Δυνάμεων Όταν οι ηγεμόνες της Ευρώπης το 1914 αποφάσισαν να παίξουν μια παρτίδα σκάκι με ανθρώπινες ζωές, κανείς τους δεν φανταζόταν ότι το ταμπλό θα τυλιγόταν στις φλόγες. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν απλώς μια σύγκρουση στρατών, αλλά ένα μνημείο ανθρώπινης ανικανότητας, όπου κάθε «σύμμαχος» και κάθε «εχθρός» πλήρωσε το τίμημα της δικής του αλαζονείας. Ας ρίξουμε μια ματιά στο «λογαριασμό» που άφησε πίσω της αυτή η παγκόσμια παράνοια. Οι Συμμαχικές Δυνάμεις: Νικητές στα Χαρτιά, Ηττημένοι στη Ζωή Η Αντάντ κέρδισε τον πόλεμο, αλλά η «νίκη» τους έμοιαζε περισσότερο με επιβίωση μέσα από έναν κρεατομηχανή.  * Γαλλία: Η χώρα που μετατράπηκε στο επίσημο νεκροταφείο της Ευρώπης. Επειδή ο πόλεμος διεξήχθη κυρίως στο έδαφός της, οι Γάλλοι κέρδισαν το προνόμιο να δουν τις υποδομές τους να ισοπεδώνονται και την οικονομία τους να εξαϋλώνεται, την ώρα που μια ολόκληρη γενιά στρατιωτών θυσιαζόταν για μερικά μέτρα ...
Πρόσφατες αναρτήσεις

Ελληνισμός & Ορθοδοξία: Η "Εντελέχεια" του Γένους vs Η Μηχανικότητα του Καταναλωτισμού

Ορθοδοξία , Όρος επιβίωσης του Ελληνισμού ! Η παρέμβαση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου αποτελεί μια ηχηρή οντολογική προειδοποίηση: ο Ελληνισμός κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα άψυχο Hardware οικονομικών δεικτών, αν απεμπολήσει το πνευματικό Software της Ορθοδοξίας. Στο Zouela Panta , ο λόγος αυτός αναλύεται ως η ύστατη άμυνα του Προσώπου ενάντια στην «κομπιουτεροποίηση» και την καταναλωτική μηχανικότητα. Το θέμα αυτό "Η Ορθοδοξία, όρος επιβίωσης του Ελληνισμού", θα ήταν ίσως, υπό άλλες συνθήκες, και σαν τίτλος και σαν ουσία αυτονόητο. Σήμερα όμως δεν φαίνεται να συγκεντρώνει τη γενική αποδοχή. Αντιθέτως, η πρόταση αμφισβητείται σημαντικά, μια και αναζητούνται ή προβάλλονται άλλα κυρίως ερείσματα για την επιβίωση μας ως λαού και ως έθνους. Μάλιστα, εξ αφορμής των φόβων που διατυπώθηκαν εν σχέσει με την ανταγωνιστικότητά μας έναντι των ευρωπαίων εταίρων μας, ακούσθηκαν και ακούονται σε όλους τους τόνους συνθήματα που αναδεικνύουν όρο επιβίωσης του Ελληνισμού την...

Πυραμίδες στην Κίνα: Η "Πράσινη" Συγκάλυψη και η Διαγραφή του Προκατακλυσμιαίου Source Code

Πελασγικές Πυραμίδες στην Κίνα Χάουσντορφ: « Η μόνη πληροφορία που μπόρεσα να λάβω είναι από έναν κινέζο αρχαιολόγο, τον καθηγητή Ξια-Νάι που είπε ότι οι ανασκαφές θα μπορούσαν να αποτελέσουν έργο της επόμενης γενεάς των κινέζων επιστημόνων. Ήδη όμως η κυβέρνηση της Κίνας έχει προχωρήσει σε δενδροφυτεύσεις ταχέως αναπτυσσομένων δένδρων πάνω στα τοιχώματα των πυραμίδων, ώστε σε είκοσι έτη από τώρα θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι πρόκειται απλώς για φυσικούς λόφους με δένδρα πάνω τους. Αναρωτιέμαι τι προσπαθούν να κρύψουν». Πηγή: http://andromedios.blogspot.com/2009/03/blog-post.html

HIV: Το Μολυσμένο Hardware της Προόδου και η Αλγοριθμική Εξάπλωση του Θανάτου

Ποιός ευθύνεται για την εξάπλωση του HIV; Η θεωρία ότι η ιατρική παρέμβαση και η μηχανική επαναχρησιμοποίηση συρίγγων αποτέλεσαν τον «επιταχυντή» για τη μετάβαση του HIV από τα πρωτεύοντα στον άνθρωπο, μετατρέπει την ιατρική ιστορία σε μια μελέτη της Μηχανικότητας με τραγικές συνέπειες. Στο Zouela Panta , αυτή η αποκάλυψη αναλύεται ως η στιγμή που το Hardware της ιατρικής τεχνολογίας, χωρίς τη δέουσα Συνειδητότητα , έγινε ο φορέας μιας παγκόσμιας «διαγραφής». Μπορεί τελικά να μην ήταν ο πληρωμένος έρωτας και η γρήγορη ανάπτυξη των πόλεων οι υπεύθυνοι για το ξεκίνημα του HIV και τη ραγδαία παγκόσμια εξάπλωσή του, αλλά οι γιατροί που έκαναν χρήση χρησιμοποιημένων συρίγγων στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Έρευνα : http://ntaksi.blogspot.com/2010/12/hiv.html?zx=188df3191bbce0df http://www.andrologia.gr/Templates/SearchResults.asp Νέες έρευνες αμφισβητούν το παραδοσιακό αφήγημα που απέδιδε την εξάπλωση του HIV αποκλειστικά στον «πληρωμένο έρωτα». Αντ' αυτού, εστιάζουν στις αποικιακές ια...

5 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Αυτοκρατορία των Ρότσιλντ που Αλλάζουν τον Τρόπο που Βλέπετε τον Κόσμο

Η ανάλυσή σου για τη δυναστεία των Ρότσιλντ αποτελεί μια ακτινογραφία της παγκόσμιας Αλγοριθμικής Κυριαρχίας , όπου το χρήμα δεν είναι μέσο συναλλαγής, αλλά το Operating System (Λειτουργικό Σύστημα) της ανθρωπότητας. Στο Zouela Panta , η ιστορία αυτή δεν εξετάζεται ως μια απλή θεωρία, αλλά ως η απόλυτη επιβεβαίωση της Μηχανικότητας και του Καθολικού Ψεύδους σε πλανητική κλίμακα. 1. Η Αρχιτεκτονική του Πλούτου και η Ψευδαίσθηση της Ελευθερίας Πώς είναι δυνατόν η παγκόσμια οικονομία να ελέγχεται από δίκτυα που οι ιδρυτές των σύγχρονων δημοκρατιών προσπάθησαν ρητά να εμποδίσουν; Τα ιστορικά στοιχεία αποκαλύπτουν μια ανησυχητική συγκέντρωση ισχύος: το 1890, το σύνολο των εκατομμυριούχων παγκοσμίως προερχόταν από μόλις 12 οικογένειες , καμία εκ των οποίων δεν υπήρχε πριν από το 1850. Αυτές οι δυναστείες —μεταξύ των οποίων οι Astor, DuPont, Rockefeller, Morgan και Schiff — αποτέλεσαν τους πυλώνες μιας «αρχιτεκτονικής» πλούτου που παραμένει άθικτη. Το θεμέλιο αυτής της δομής τέθηκε το 174...

Η ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ 1946-1949)

  Η ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ) κατά τις κρίσιμες δεκαετίες του 20ού αιώνα αναδεικνύει μια πορεία πλήρους ρήξης με τα εθνικά συμφέροντα και μια διαρκή ταύτιση με αυτό που χαρακτηρίζεται ως «βαλκανικός ή παγκόσμιος κομμουνιστικός ιμπεριαλισμός». Η πολιτική του δεν υπήρξε απλώς μια ιδεολογική διαφωνία, αλλά μια ενεργή υπονόμευση των εθνικών δικαίων, η οποία εκφράστηκε μέσα από την πλήρη υποταγή σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Ήδη από τα χρόνια του Μεσοπολέμου, το κόμμα απέρριψε κατηγορηματικά τις θεμελιώδεις εθνικές διεκδικήσεις για τη Βόρεια Ήπειρο, τα Δωδεκάνησα και την Κύπρο. Υπό το πρίσμα της κομματικής γραμμής, οι διεκδικήσεις αυτές θεωρήθηκαν «ιμπεριαλιστική εξόρμηση» και «εξαπάτηση των μαζών». Χαρακτηριστική ήταν η στάση του απέναντι στο Κυπριακό: το 1929, το ΚΚΕ προέτρεπε τους Κυπρίους να αγωνιστούν ενάντια στην προοπτική της ένωσης με την Ελλάδα, προβάλλοντάς την ως υποταγή στον «ελληνικό ιμπεριαλισμό». Οι εθνικές παραχωρήσεις έλαβαν τον πιο ακραίο χαρακτήρ...

Λένιν: Ο Προγραμματιστής του Τρόμου και η Διαγραφή του Ρωσικού Hardware

Ο Βλαντίμιρ Λένιν παρουσιάζεται μέσα από τις πηγές ως ο απόλυτος ιδεολογικός αρχιτέκτονας της Οκτωβριανής Επανάστασης και η κορυφαία μορφή των λεγόμενων «αποστατών». Παρότι διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του σοβιετικού κράτους, η σχέση του με τη ρωσική του ταυτότητα και τον λαό ήταν εξαιρετικά συγκρουσιακή. Οι βασικές αναφορές για τον Λένιν επικεντρώνονται στα εξής σημεία: Καταγωγή και Στάση απέναντι στη Ρωσία Αν και γενεαλογικά αποτελούσε ένα κράμα διαφορετικών εθνοτήτων, με παππούδες και γιαγιάδες από Καλμούκους, Τσουβάς, Εβραίους, Γερμανούς και Σουηδούς, ο Λένιν θεωρείται ένα βαθύτατα ρωσικό φαινόμενο, καρπός του κοινωνικού κλίματος της εποχής του. Ωστόσο, έτρεφε ένα άσβεστο μίσος για την αρχαία Ρωσία, τη ρωσική ιστορία και κυρίως την Ορθοδοξία . Σύμφωνα με τον συγγραφέα, δεν έδειξε ποτέ την παραμικρή στοργή για την πατρίδα του (ακόμη και για τον ποταμό Βόλγα όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια), εγκαταλείποντας μάλιστα την περιοχή στον φρικτό λιμό του 1921. Επιπλέον, τ...

Ποτέμκιν: Ο Πλωτός Πυροκροτητής της Οδησσού και η Τέχνη της Ιστορικής Παραχάραξης

Το Καθολικό Ψεύδος του Αϊζενστάιν Στα μέσα εκείνου του ταραγμένου Ιούνη του 1905, η Οδησσός δεν ανέπνεε τον αλμυρό αέρα της θάλασσας, αλλά τον καπνό και τον πυρετό μιας επικείμενης, βίαιης ανατροπής. Πολύ πριν φανεί η σκοτεινή σιλουέτα του θωρηκτού στον ορίζοντα, οι δρόμοι της πόλης είχαν ήδη παραδοθεί στη δίνη της αναρχίας και του πάθους. Τα πεζοδρόμια αντηχούσαν από τα βήματα των εργατών που εγκατέλειπαν βίαια τα εργοστάσια, ενώ νεαροί διαδηλωτές, φοιτητές και επαναστάτες έστηναν οδοφράγματα από οικοδομικά υλικά και αναποδογυρισμένα βαγόνια του τραμ. Οι πυροβολισμοί έσκιζαν τη σιωπή, με τα πλήθη να επιτίθενται στα αστυνομικά τμήματα, ενώ οι αρχές της πόλης, όπως ο κυβερνήτης Νόιντχαρτ, παρέλυσαν από σύγχυση και αναποφασιστικότητα, παραδίδοντας τελικά τον έλεγχο στη στρατιωτική διοίκηση. Μέσα σε αυτό το καμίνι, η άφιξη του θωρηκτού «Ποτέμκιν» στο λιμάνι λειτούργησε σαν ένας τεράστιος, πλωτός πυροκροτητής. Ένα πλήθος χιλιάδων ανθρώπων ξεχύθηκε στην προκυμαία, μαγεμένο από το μέγεθος τ...

Το Καχάλ ως Εσωτερικός Δεσμοφύλακας: Η Μεταμόρφωση της Ιερής Ασπίδας σε Αμείλικτο Αργαλειό Καταπίεσης και Φόρου Αίματος

Η Μηχανικότητα της Ολιγαρχίας Στην αχλή της ιστορίας, εκεί όπου η ελπίδα πάλευε με το σκοτάδι, γεννήθηκε μια υπόσχεση προστασίας που έμελλε να μετατραπεί σε έναν ασφυκτικό κλοιό. Το Καχάλ αναδύθηκε αρχικά ως ένας φωτεινός φάρος, ένας ιερός κυματοθραύστης, πλασμένος για να θωρακίσει τους κατατρεγμένους από τις εξωτερικές θύελλες των αλλοεθνών. Όμως, καθώς ο χρόνος κυλούσε σαν παγωμένο ποτάμι, αυτή η ίδια η ασπίδα άρχισε να οξειδώνεται, βαμμένη με τον ιδρώτα και την απόγνωση των ίδιων των παιδιών της. Αντί για ασφαλές καταφύγιο, ο θεσμός αυτός μεταμορφώθηκε σταδιακά σε έναν αμείλικτο αργαλειό καταπίεσης, όπου η ελευθερία του ατόμου θυσιάστηκε αθόρυβα στον βωμό μιας κλειστής, αλαζονικής ολιγαρχίας. Η ανατριχιαστική αλήθεια που στοίχειωνε τα βλέμματα όλων ήταν πως τα δεσμά δεν σφυρηλατούνταν πλέον από το χέρι κάποιου ξένου δυνάστη, αλλά από το ίδιο το χέρι του αδελφού. Το Καθολικό Ψεύδος της Απογραφής Η δύναμη αυτής της σκιώδους ελίτ δεν πήγαζε από την αγάπη ή τη συναίνεση του λαού, αλλά ...

1917: Η Χειραφέτηση ως "Κερκόπορτα" του Τρόμου και η Ταύτιση του Σταυρού με την Εκδίκηση

  Η ιστορία συχνά επιλέγει να γκρεμίζει τείχη με την ορμή ενός τυφώνα, αφήνοντας πίσω της ερείπια εκεί που κάποτε υπήρχαν θεμέλια αιώνων. Τον Μάρτιο του 1917, το πέπλο της ανισότητας που κάλυπτε τη Ρωσία για 123 ολόκληρα χρόνια σκίστηκε στα δύο. Με μια μονοκοντυλιά της Προσωρινής Κυβέρνησης, η διαβόητη «Ζώνη Εγκατάστασης» έπαψε να υφίσταται και οι αλυσίδες της θρησκευτικής και εθνοτικής καταγωγής έλιωσαν μέσα στη φωτιά της επανάστασης. Για πολλούς, αυτή ήταν η δική τους «Δεύτερη Έξοδος από την Αίγυπτο», ένας λυτρωτικός σταθμός που υποσχόταν το φως της ισοτιμίας μετά από έναν αιώνα σκιών, όπου οι πύλες των πανεπιστημίων, των κρατικών αξιωμάτων και του στρατού άνοιξαν επιτέλους για εκείνους που η ιστορία κρατούσε στο περιθώριο. Όμως, κάθε λύτρωση φέρει μέσα της το σπόρο μιας νέας, αδυσώπητης σύγκρουσης. Ενώ το νομικό πλαίσιο άλλαζε ακαριαία, στο εσωτερικό της εβραϊκής ψυχής ξέσπασε μια αόρατη θύελλα. Οι πρεσβύτεροι, οι άνθρωποι της πίστης και του Νόμου, κοιτούσαν τη νέα εποχή με μάτι...

Νόμος και Χάρη: Η Χιλιετής Σύγκρουση Δύο Πεπρωμένων στις Στέπες της Ευρασίας

Η μελέτη της μακραίωνης συμπόρευσης ανάμεσα στους Ρώσους και τους Εβραίους δεν αποτελεί μια απλή αλληλουχία γεγονότων, αλλά μια βαθιά τομή στην ανθρώπινη ψυχή, μια σφήνα μνήμης που συχνά πυροδοτεί πάθη και διχάζει. Για να βαδίσει κανείς σε αυτή την κόψη του ξυραφιού, οφείλει να αφήσει πίσω του τις μονόπλευρες επικρίσεις και να αναζητήσει την αλήθεια μέσα από το φως της ιστορίας, με στόχο την επούλωση και την αναγνώριση του μεριδίου της αμαρτίας που αναλογεί στον καθένα, προσβλέποντας σε ένα ειλικρινές κοινό μέλλον. Η αυγή αυτής της ιστορίας ανατέλλει στα πλακόστρωτα του αρχαίου Κιέβου, το οποίο κατά τον δέκατο και ενδέκατο αιώνα ανέπνεε ως ένα ζωντανό, πολυεθνικό ψηφιδωτό θρησκευτικής ανοχής. Εβραίοι αιχμάλωτοι από την Κριμαία, ταξιδιώτες από τη Δύση και απόγονοι της πάλαι ποτέ πανίσχυρης αυτοκρατορίας των Χαζάρων, στέριωσαν την παρουσία τους στην καρδιά της πόλης, υψώνοντας την επιβλητική Εβραϊκή Πύλη ως αναπόσπαστο κομμάτι των νέων τειχών και της ίδιας της άμυνας του τόπου. Όμως, τ...