Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.


Γέννηση του Κ.Κ.Ε.


Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Κ.Κ.Ε.) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1918, με άλλη μορφή και με το όνομα "Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα".
Επρόκειτο για ένα ασήμαντο κόμμα, που περιοριζόταν στους ιδρυτάς του και σε λίγους 
ακόμη οπαδούς, εμπνεόμενους κυρίως από τον Σοσιαλισμό της Δευτέρας Διεθνούς. Μέσα όμως σε διάστημα δύο ετών, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα ακολούθησε ριζοσπαστικότερο προσανατολισμό.
Η πλήρης επικράτηση της Ρωσικής Επαναστάσεως και η ορμή της Τρίτης Διεθνούς ενίσχυσαν τη θέση εκείνων που επεδίωκαν τολμηρότερη πορεία, οι οποίοι, ύστερα από έντονες συζητήσεις, επεβλήθησαν στους άλλους συντρόφους των. Κατά τους πρώτους μήνες του 1920, στον τίτλο του Κόμματος προσετέθη, σε παρένθεση, η ονομασία "Κομμουνιστικό", απεφασίσθη η συμμετοχή του στην Κομιντέρν, και ένας νέος και δυναμικός φοιτητής εξελέγη εκπρόσωπος του μικρού Κόμματος στο μεγάλο Διεθνές Συνέδριο της "Κομμουνιστικής Διεθνούς", που επρόκειτο να συγκληθή στη Μόσχα.Το όνομα του φοιτητού αυτού -Δημοσθένης Λυγδόπουλος- αξίζει να μνημονευθή, γιατί θα έλεγε κανείς ότι η μοίρα τον έταξε σαν δραματικό οιωνό των μεγάλων περιπετειών του Κ.Κ.Ε.
Πράγματι, στην αρχή πέτυχε απολύτως στην αποστολή του.
Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Πρόεδρος της Κομιντέρν, ο Ζηνόβιεφ, που είχε διεθνέςκύρος, ανήγγειλε στη Μόσχα, με φανερή μάλιστα ικανοποίηση, ότι το Κ.Κ.Ε. είχε γίνειομόφωνα δεκτό ως μέλος της Κομιντέρν. Αυτό σήμαινε συγχρόνως γέννηση και θεαματική εμφάνιση σε διεθνές επίπεδο. Η λαμπρή αυτή απαρχή του απεσταλμένου των Αθηνών, είχε ύστερα από λίγες εβδομάδες τραγικό τέλος. 
Συνοδός του Δημοσθένη Λυγδοπούλου ορίσθηκε από το Κέντρο ένας νεαρός Έλληνας που είχε γεννηθή στη Ρωσία, ονόματι Αλεξάκης, ο οποίος χαρακτηρίσθηκε ως αντιπρόσωπος της Κομιντέρν στην Αθήνα. Τους δόθηκαν εμπιστευτικές οδηγίες, άφθονο προπαγανδιστικό υλικό, και πέντε χιλιάδες χρυσά δολλάρια για τις πρώτες δαπάνες οργανώσεως του μικρού
Κόμματος.



ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ απο το βιβλίο του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΒΕΡΩΦ-ΤΟΣΙΤΣΑ

"ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ!"
ΕΛΛΑΣ 1946-1949
ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤΑΚΑΙ

Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...