Zouela Panta Philosoraptor

Ο Προφήτης του Χαλίλ Γκιμπράν είναι ένα ποίημα που εκδόθηκε το 1923. Το ποίημα αφηγείται την ιστορία ενός προφήτη που ονομάζεται Αλ Μουσταφά, ο οποίος ζει σε μια πόλη μακριά. Όταν φτάνει η ώρα να φύγει, οι κάτοικοι της πόλης ζητούν από αυτόν να τους δώσει σοφίες για τη ζωή. Ο προφήτης απαντά στις ερωτήσεις τους με ποίηση και φιλοσοφικές σκέψεις. Το ποίημα χωρίζεται σε 26 κεφάλαια, καθένα από τα οποία ασχολείται με ένα διαφορετικό θέμα, όπως η αγάπη, ο γάμος, τα παιδιά, η δουλειά, ο χρόνος, ο θάνατος, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η πίστη, η ελπίδα, η ομορφιά, η φύση, η τέχνη, η μουσική, η ποίηση, η θρησκεία, ο Θεός, η ζωή και ο θάνατος. Σε κάθε κεφάλαιο, ο προφήτης μοιράζεται τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις του σχετικά με το θέμα που συζητά. Οι απαντήσεις του είναι συχνά ποιητικές και φιλοσοφικές, και συχνά προκαλούν τον αναγνώστη να σκεφτεί διαφορετικά για τον κόσμο γύρω του. Για παράδειγμα, στο κεφάλαιο για την αγάπη, ο προφήτης λέει: "Η αγάπη δεν είναι μια πράξη πόθου, αλλά μια πρ...

Με αφορμή την ομιλία του π. Πέτρου Μινώπετρου, ανατρέχουμε στο έργο του Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986). Σε μια εποχή που ο κινηματογράφος χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο προπαγάνδας, ο Ταρκόφσκι επέλεξε να μιλήσει για την ψυχή. Ταρκόφσκι, όπως Εκκλησία: Πνευματικότητα εναντίον ολοκληρωτισμού! (Μέρος 1) Στην πνευματικότητα του μεγάλου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986) αναφέρεται ο π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης  στην ομιλία του με τίτλο: «Η πνευματικότητα του Ταρκόφσκι μέσα από τον κινηματογραφικό λόγο»,  στο πλαίσιο της εκδήλωσης «NOSTALGHIA» που διοργανώθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ. Ο π. Πέτρος Μινώπετρος μιλά επίσης για τη γενικότερη κατάσταση που στη Ρωσία την εποχή που ζούσε ο Ταρκόφσκι, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα είναι για τη Ρωσία κάτι σαν την Αναγέννηση της Δύσης. Η Ρωσική Αναγέννηση και το Βάρος της Ιστορίας Ο 19ος αιώνας λε...

Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκ ι Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016 το βράδυ, στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, στου Μακρυγιάννη (Αθήνα), η εκδήλωση - αφιέρωμα στον μεγάλο σκηνοθέτη Αντρέϊ Ταρκόφσκι (1932-1986), με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του, που διοργανώθηκε από το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος).  Το αφιέρωμα, με τον γενικό τίτλο NOSTALGHIA, περιλάμβανε τις ακόλουθες εισηγήσεις: - π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης: «Η πνευματικότητα του Ταρκόφσκι μέσα από τον κινηματογραφικό λόγο». 

Ο  Γκουρτζίεφ  γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη (Gyumri), της σημερινής Αρμενίας ( τότε περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) γράφει για τόν πατέρα του... Για παράδειγμα, ήταν συνηθισμένος νά πηγαίνει για ύπνο νωρίς ώστε νά κάνει από νωρίς τό επόμενο πρωί ό,τι είχε αποφασίσει από πρίν, καί σ' αυτό δέν έκανε εξαίρεση ακόμα καί τη νύχτα του γάμου τής κόρης του. Είδα τόν πατέρα μου για τελευταία φορά το 1916. Ήταν τότε ογδόντα δύο ετών, γεμάτος ακόμα μέ υγεία καί δύναμη. Οί λίγες πρόσφατες άσπρες τρίχες στά γένια του διακρίνονταν μέ δυσκολία. Η ζωή του τελείωσε ένα χρόνο αργότερα, αλλά όχι φυσιολογικά. Το γεγονός αυτό, ύπηρό καί θλιβερό γία όλους όσους τόν γνώριζαν, καί ιδιαίτερα γία μένα, συνέβη στή διάρκει τής τελευταίας μεγάλης περιοδικής ανθρώπινης ψύχωσεις. Κάτα τής επίθεση των Τούρκων εναντίων της Αλεξανδρούπολης, όταν η οικογενειά μας υποχρεώθηκε νά φύγει, δέν ήθελε νά αφήσει το σπίτι τού στό έλεος της μοίρας, και καθώς προστάτευε τήν οικογένειακή περιουσία τόν τραυμα...