Zouela Panta Philosoraptor

Η Διπλή Όψη της Ιστορίας Το 1968 έχει στοιχειώσει τη συλλογική μνήμη της Δύσης ως μια λυρική άνοιξη των αισθήσεων, μια έκρηξη νεανικού αυθορμητισμού που υποσχόταν την απόλυτη χειραφέτηση. Ωστόσο, κάτω από την επιδερμίδα της επαναστατικής ευφορίας, η ιστορική πραγματικότητα αποκαλύπτει μια ζοφερή οντολογική διάψευση. Ενώ στις λεωφόρους του Παρισιού η αναζήτηση της ελευθερίας διοχετευόταν στην ευδαιμονία των ναρκωτικών, την αντικουλτούρα του ροκ και τη σεξουαλική απελευθέρωση, στην άλλη πλευρά του Σιδηρού Παραπετάσματος η ελευθερία δεν ήταν ένα αίτημα «lifestyle», αλλά μια κραυγή επιβίωσης απέναντι στην ολοκληρωτική εξουθένωση. Η ιστορία του '68 δεν είναι η μονοσήμαντη αφήγηση των δυτικών φοιτητικών αμφιθεάτρων, αλλά η σύγκρουση δύο κόσμων: της δυτικής ουτοπικής φαντασίωσης και της ανατολικής απόγνωσης του πυρός. Το «Ζωτικό Ψεύδος» και η Τρομοκρατία της Ουτοπίας Η γοητεία των ιδεολογημάτων του 1968 συχνά λειτούργησε ως ένα «ζωτικό ψεύδος» (vital lie), ένας ψυχολογικός και πνευματικός...

Η Πλάνη της Αλλαγής Όταν το 1991 η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο υποστάλθηκε από τον ιστό του Κρεμλίνου μέσα στην παγερή νύχτα της Μόσχας, η Δύση βυθίστηκε σε μια επικίνδυνη ευφορία. Πίστεψε ότι η Ρωσία είχε αποτινάξει τον ολοκληρωτισμό. Ήταν όμως μια ολέθρια αυταπάτη. Στην πραγματικότητα, η ιστορική διαδρομή από τον Λένιν μέχρι τον Πούτιν δεν αποτελεί μια πορεία προς τον εκδημοκρατισμό, αλλά μια εφιαλτική «μετάσταση» του ίδιου ολοκληρωτικού καρκινώματος. Η μετάβαση από το σοβιετικό κράτος στη σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια αλλαγή στολής και συμβόλων. Η «μαύρη ψυχή» του συστήματος παρέμεινε αναλλοίωτη. Μια εγκληματική κάστα, που γεννήθηκε στα σκοτεινά υπόγεια της συνωμοσίας, συνεχίζει να κυβερνά με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους, αποδεικνύοντας ότι το κράτος στη Μόσχα δεν είναι παρά μια συμμορία που απλώς μετεξελίχθηκε για να επιβιώσει στον 21ο αιώνα. "Η λενινιστική μέθοδος του ψέματος που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ίδιο 'λογισμικό' που τρέχ...

1. Εισαγωγή: Η ψευδαίσθηση της αντίθεσης Στη χειρουργική κλίνη της κοινωνικής ανάλυσης, ο Χριστιανισμός και ο Κομμουνισμός συχνά παρουσιάζονται ως δύο ασύμβατα, ανταγωνιστικά υποδείγματα. Πρόκειται για μια ιστορική πλάνη. Μια διεισδυτική ματιά αποκαλύπτει μια ανατριχιαστική δομική συγγένεια, μια οντολογική μήτρα που παραμένει αναλλοίωτη κάτω από διαφορετικά προσωπεία. Η παρούσα ανατομία δεν εστιάζει στις επιφανειακές διαφορές, αλλά στον κοινό, σκοτεινό πυρήνα τους: την εργαλειοποίηση της πίστης για την πλήρη υποταγή και τον εκμηδενισμό της ανθρώπινης ψυχής. 2. Ιερά Κείμενα και Κατασκευασμένα Είδωλα Κάθε σύστημα υποδούλωσης απαιτεί μια αδιαμφισβήτητη αυθεντία και έναν «ιερό» κανόνα που απαγορεύει την κριτική σκέψη. Η δομή της εξουσίας παραμένει πανομοιότυπη, αλλάζοντας απλώς το προσωπείο της αυθεντίας: Οι Αυθεντίες: Εκεί που ο πιστός εξαναγκάζεται να γονατίσει μπροστά στον Χριστό, ο οπαδός καλείται να αναγνωρίσει τον Μαρξ ως τον απόλυτο κοσμικό μεσσία. Τα Κείμενα: Η «Αγία Γραφ...

  Η Παγίδα της Ομοιότητας Είναι δυνατόν δύο συστήματα που εμφανίζονται ως ορκισμένοι εχθροί —μια θρησκεία που στοχεύει στον ουράνιο παράδεισο και μια πολιτική θεωρία που ομνύει στην υλική ευδαιμονία— να μοιράζονται την ίδια ακριβώς «γενετική» δομή; Όταν ο Κομμουνισμός εισέβαλε στη Ρωσία, δεν το έπραξε ως μια στεγνή οικονομική ανάλυση, αλλά ως μια ορμητική, νεοβάρβαρη θρησκεία. Αυτή η αναπάντεχη συγγένεια αποκαλύπτει ότι και τα δύο συστήματα δεν επιδιώκουν την οργάνωση της κοινωνίας, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο και σκοτεινότερο: την πλήρη υποταγή της ανθρώπινης ψυχής και το απόλυτο μονοπώλιο στην Αλήθεια. Ιερά Τοτέμ και Αλάθητες Αυθεντίες Κάθε δογματικό οικοδόμημα χρειάζεται τα είδωλά του για να επιβληθεί, και στην περίπτωση αυτή, οι ρόλοι λειτουργούν ως τέλειοι καθρέφτες. Στο εικονοστάσι της ιδεολογικής πίστης, η μορφή του Χριστού αντικαθίσταται από το αυστηρό βλέμμα του Μαρξ , ο οποίος ενδύεται τον μανδύα του Προφήτη. Το πνεύμα των λαών ισοπεδώνεται μπροστά σε αυτά τα κατασκευασμένα ...

 ( Ανάλυση στο ψέμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων) Έγραφε ο Λένιν: «Οι κομμουνιστές πρέπει να συγκαλύπτουν την αλήθεια, να χρησιμοποιούν παράνομες μεθόδους. […] Μας κατηγορούν ότι τότε τάζαμε λαγούς με πετραχήλια και τώρα δεν κρατάμε τις υποσχέσεις μας. Τότε όμως σκοπός μας ήταν η επανάσταση.  Γίνεται επανάσταση χωρίς να δίνουμε απλόχερα υποσχέσεις;Τώρα είμαστε εξουσία και τα πράγματα αλλάζουν».   Πέρα από την ασυναρτησία, την παράνοια και τον ανορθολογισμό, που έχουν επικαλύψει τη χώρα ως τοξικό νέφος [1], ένα ακόμα στοιχείο που έχει κυριαρχήσει στον δημόσιο βίο το 2015, είναι η διαρκής και συστηματική χρήση του ψέματος, ως συστατικού στοιχείου της κυβερνητικής πολιτικής ρητορείας. Αναδημοσίευση από το τεύχος 61 του Books’ Journal, Δεκέμβριος 2015. Σειρά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με προεξάρχοντα τον πρωθυπουργό, εκστομίζουν, με απόλυτη φυσικότητα τερατώδη ψεύδη, που στη συνέχεια αναπαράγονται από τα φιλικά μέσα ενημέρωσης και τα μέ...

... Ένα τέρας ένας εκ γενετής ηθικά ηλίθιος, ο Λένιν έδειξε στο απόγειο της δράσης του στον κόσμο κάτι τρομακτικό, κάτι συγκλονιστικό∙ κατέστρεψε την μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο και σκότωσε μερικά εκατομμύρια ανθρώπων, αλλά παρόλα αυτά ο κόσμος έχει τόσο τρελαθεί που μέρα μεσημέρι συζητούν αν είναι ή όχι ευεργέτης της ανθρωπότητας. Ιβάν Μπούνιν, [απόσπασμα από ομιλία του στο Παρίσι το 1924 ] "Ο Μπούνιν ήταν η κραυγή της αρχής, ο Σολζενίτσιν ήταν η δικαίωση του τέλους. Και οι δύο αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με το Ψέμα" .

Με αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση κυκλοφορεί από σήμερα το νέο τεύχος, 80, του  Books' Journal. Έπειτα από την καλοκαιρινή ανάπαυλα, από σήμερα μπορείτε να βρίσκετε πάλι στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα το  Books' Journal. Το βασικό αφιέρωμα του νέου τεύχους είναι σε βιβλία για την Οκτωβριανή Επανάσταση, τον ανελεύθερο χαρακτήρα των κομμουνιστικών καθεστώτων, τον ολοκληρωτισμό που αντικατέστησε σύντομα τις ελπίδες χειραφέτησης που έφερνε μια Επανάσταση η οποία επιθυμούσε να αλλάξει, επί το δικαιώτερον, τον κόσμο.  Στο αφιέρωμά μας γράφουν: ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο Νίκος Μαραντζίδης, ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος, ο Δημήτρης Σκάλκος, η Κατερίνα Σχινά. Εκτεταμένη συνέντευξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα χρόνια της ΕΣΣΔ αλλά και τις μετέπειτα περιόδους, έως και την εποχή του Βλάντιμιρ Πούτιν, παραχωρεί στο περιοδικό ο συχνά διωχθείς για τη δράση του, Λεβ Πονομαριόφ, συντηρητικός πολιτικός που διεκδικεί με πάθος τις ελευθε...

Ο Σοβιετικός άνθρωπος είναι το αρχέτυπο ενός προσώπου που γεννιέται και διαμορφώνεται κάτω απο ενα ολοκληρωτικό καθεστώς!  Η ζωη σε συνθήκες ιδεολογικής οικονομικής,πολιτικο-αστυνομικής και ψυχιατρικής καταστολής έκανε το Σοβιετικό άνθρωπο δόλιο ικανό και πολυπρόσωπο.Οι σχέσεις του με την εξουσία είναι σχέσεις φόβου υποταγής και διαφθοράς. Έχει λίγες η μηδενικές απαιτήσεις, ξέρει οτι δεν έχει καμμία δύναμη δυσπιστεί σε όλους και σε ολα εκτός απο αυτούς που ε ίναι κοντά του στην οικογένεια του. Μετά απο αμέτρητους διωγμούς, περιορισμούς ,στερήσεις, Προπαγάνδα, διώξεις, κατάργηση της Ατομικής Ιδιοκτησίας, Πολεμικό Κομμουνισμό, Κολλεκτιβοποίηση, Γκουλάγκ, Δουλεία, Εκτοπίσεις, Φυλακές, Ψυχιατρεία για τούς διαφωνούντες, τούς αμφισβητίες, τούς αντικαθεστωτικούς, τούς ένθεους, τούς ιδεολογικά αιρετικούς, τούς ομοφυλόφιλους, τα εσωτερικά διαβατήρια, τις άδειες παραμονής, τις αστυνομικές παρακολουθήσεις, το χαφιεδισμό, τις καταδόσεις σε όλες τις εκδοχές, μεταξύ φίλων, μεταξύ των μελών μι...

Στις 19 Οκτωβρίου 1984, η μυστική αστυνομία (SB) του κομμουνιστικού καθεστώτος της Πολωνίας πίστεψε ότι δολοφονώντας έναν ιερέα θα έπνιγε την επανάσταση. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να δημιουργήσουν έναν Άγιο της Ελευθερίας που έγινε ο εφιάλτης του συστήματος. Ο Ιερέας των Εργατών και η Solidarność Ο Popiełuszko δεν ήταν ένας τυπικός κληρικός. Έγινε η ψυχή του συνδικάτου Solidarność (Αλληλεγγύη) , προσφέροντας πνευματική στέγη στους καταπιεσμένους εργάτες των ναυπηγείων. Οι Λειτουργίες για την Πατρίδα: Τα κηρύγματά του δεν ήταν πολιτικά μανιφέστα, αλλά πνευματικές εκρήξεις που καλούσαν τον λαό να αποβάλει τον φόβο. Η Δύναμη της Μη-Βίας: Σε έναν κόσμο που ο Λένιν δίδασκε τον τρόμο ως «κοινωνική υγιεινή», ο Popiełuszko αντέταξε το Ευαγγέλιο, θυμίζοντας ότι ο ολοκληρωτισμός τρέφεται από το μίσος και καταρρέει μπροστά στην αγάπη. Το Μαρτύριο: 19 Οκτωβρίου 1984 Η δολοφονία του ήταν μια πράξη απόγνωσης ενός καθεστώτος που έβλεπε τον έλεγχο να χάνεται. Η Κτηνωδία: Απήχθη, βασανίστηκε άγρι...

Η ταινία φάρσα , ο θάνατος του Στάλιν του Σκωτσέζου σκηνοθέτη Αρμάντο Γιαννούτσι, θεωρείται πρόκληση και βεβήλωση των ιερών και των  οσίων της κομμουνιστικής ιδεολογίας! "Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι αρχιτέκτονες του Σοβιετικού ανθρώπου · άνθρωποι δόλιοι και πολυπρόσωποι, που η επιβίωση είναι η μόνη τους ηθική" . Η ταινία θα προβληθεί στις 20 Οκτωβρίου!  Οι κομμουνιστές προειδοποίησαν οτι θα αντιδράσουν δυναμικά με απρόβλεπτες συνέπειες!  Βλασφήμια, γελοιοποίηση και αποκάλυψη των θηριωδιών ενός από τους εγκληματίες θεούς του πολυθεϊσμού της κομμουνιστικής θρησκείας! "Εδώ βλέπουμε την κατάρρευση της επίγειας ' Αγίας Τριάδας' (Μαρξ-Λένιν-Στάλιν ) και τη μετατροπή της σε μια μακάβρια κωμωδία διαδοχής" .

Η προπαγάνδα και ο τρομος ήταν αχώριστοι... Η κυριαρχία του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμου, βασίστηκε στο παγκόσμιο φόβο ,τον πανικό και την καχυποψία . Η προπαγάνδα και ο τρομος ήταν αχώριστοι... Στο εργαστήριο του ολοκληρωτισμού, η Προπαγάνδα και ο Τρόμος δεν λειτουργούν ποτέ μεμονωμένα. Είναι οι δύο όψεις μιας μέγγενης που σφίγγει γύρω από την ανθρώπινη ψυχή μέχρι να την εξαϋλώσει. Η μία απευθύνεται στο μυαλό για να το ναρκώσει, η άλλη στο σώμα για να το παραλύσει. Η Προπαγάνδα ως «Πνευματική Αναισθησία» Πριν ο δήμιος πιάσει δουλειά, ο προπαγανδιστής πρέπει να έχει πείσει τη μάζα ότι ο φόνος είναι «δικαιοσύνη». Η Κατασκευή του Εχθρού: Όπως είδαμε στον Λένιν , ο εχθρός (πλούσιος, κληρικός, διαφωνών) πρέπει πρώτα να αποανθρωποποιηθεί. Αν η προπαγάνδα σε βαφτίσει «παράσιτο» ή «ταξικό εχθρό», ο τρόμος που θα ακολουθήσει μοιάζει με ιατρική πράξη «κοινωνικής υγιεινής». Το Καθολικό Ψεύδος: Η προπαγάνδα δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα (βλ. Ντίσνεϋλαντ του Τρόμου ) όπου οι αποτυχίε...

Κομμουνισμός η Γη της Επαγγελίας! Γκουλάγκ- Στρατόπεδα Καταναγκαστικής Εργασίας Παιδιών!  Οι συνομιλίες μέσα απο το Συρματόπλεγμα Απαγορεύονται!  Υπο την Απειλή του Τουφεκισμού! Μας υποσχέθηκαν έναν κόσμο χωρίς τάξεις, έναν επίγειο παράδεισο. Στην πραγματικότητα, έχτισαν το πιο εξελιγμένο σύστημα δουλείας στην ιστορία. Τα Γκουλάγκ δεν ήταν απλώς φυλακές· ήταν το νεκροταφείο του Προσώπου, όπου ακόμα και οι ψίθυροι τιμωρούνταν με θάνατο. "Η μεθοδολογία που εφάρμοσε το ΚΚΕ στην Ελλάδα το '46-'49 είχε ως πρότυπο τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας της ΕΣΣΔ" . Τα Στρατόπεδα των «Μικρών Εχθρών» του Λαού Η κτηνωδία του συστήματος έφτασε στο απόγειό της με τα Στρατόπεδα Καταναγκαστικής Εργασίας Παιδιών . Η Ενοχή της Καταγωγής: Χιλιάδες παιδιά οδηγήθηκαν στην καταναγκαστική εργασία απλώς επειδή οι γονείς τους βαφτίστηκαν «εχθροί του λαού». Η Εκρίζωση: Το σύστημα προσπάθησε να σβήσει κάθε οικογενειακό δεσμό, μετατρέποντας τα παιδιά σε πειθήνια όργανα του κράτους μέσα από...