Πώς να εξηγήσει κανείς την τρομερή επιτυχία της ψυχανάλυσης κατα τον εικοστό αιώνα; Ένας από τους λόγους, χωρίς αμφιβωλία, είναι ότι πρόκειται για μια ωραία ιστορία, ανέκαθεν οι σοφοί αφηγούνταν τις ανακαλύψεις τους με την μεροληψία και την αυταρέσκεια που ταιριάζει σε αυτό το είδος αφήγησης εντούτης κανένας δεν μπόρεσε να φτάσει το ταλέντο του παραμυθά που διέθετε ο Freud. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης ήταν πράγματι ένας συγγραφέας που ήξερε να διμιουργεί ίντριγκες, να ζωντανέυει τους ρόλους, να δίνει πνοή στις έννοιες. Παιδία του «φροϊδικού αιώνα», καταβροχθήσαμε όλοι τα βιβλία όπου εξιστορύσε τα πρώτα του ψηλαφίσματα, τις αμφιβολίες του, τα λάθη του -που τα μεταμόρφωσε σε νίκες- τις μάχες εναντίων των αντιπάλων που πάλευαν πεισματικά να τον νικήσουν, τις απογοητεύσεις του για τις προδοσίες των πίο πιστών οπαδών του.
διαβάστε ιδέες ελεύθερα... «Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΡΙΖΕΙ ΣΕ ΘΝΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗ ΒΙΑΙΟΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΧΕΡΙ».Πίνδαρος