Zouela Panta Philosoraptor

Το κλειδί για την ενδυνάμωση και την υποστήριξη της κοινότητας είναι να παρακαμφθεί η αποτυχημένη ηγεσία της και η απ’ ευθείας επικοινωνία μαζί της. Καθώς αρχίζει το Νέο Έτος 5778 το 88% των Ισραηλινών Εβραίων δηλώνει ευχαριστημένο και ικανοποιημένο από τη ζωή του. Αυτό είναι λογικό. Η σχετική ασφάλεια του Ισραήλ, η ευημερία, η ελευθερία και η πνευματική τους άνθιση κάνουν τους Ισραηλινούς Εβραίους την πιο επιτυχή εβραϊκή κοινότητα στην 3.500 χρονών εβραϊκή ιστορία . Δεν μπορεί να λεχθεί όμως το ίδιο και για τους Εβραίους της Διασποράς. Στη Δυτική Ευρώπη οι Εβραϊκές κοινότητες που πριν από μόλις μία γενεά εθεωρούντο ασφαλείς και ευημερούσες τώρα βρίσκονται υπό πολιορκία. Συναγωγές και εβραϊκά σχολεία μοιάζουν με στρατόπεδα. Και οι αυστηροί περίμετροι ασφαλείας από τις οποίες πρέπει να περάσουν οι Εβραίοι για να προσευχηθούν και να σπουδάσουν είναι απολύτως δικαιολογημένες. Και τούτο γιατί, όπου δεν υπήρχαν μέτρα ασφάλειας, όπως στο εβραϊκό σούπερ μάρκετ Hyper στο Παρίσι το 2015, έλαβ...

Αν και πολλοί θεωρούν τον Χριστιανισμό και τον Κομμουνισμό ως δύο εκ διαμέτρου αντίθετες κοσμοθεωρίες, στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο συστήματα με ανατριχιαστική δομική συγγένεια που απλώς φορούν διαφορετικά προσωπεία. Ως συγγραφέας που εξετάζει τα βάθη αυτών των ιδεολογιών, το παρακάτω κείμενο αναλύει τις βασικές, επιφανειακές τους διαφορές—τις διαφορετικές δηλαδή μεθόδους και ορολογίες που χρησιμοποιούν για να πετύχουν τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Τα Δύο Πρόσωπα της Υποταγής: Οι Διαφορές Μεταξύ Σταυρού και Κόμματος Όταν εξετάζουμε την ανατομία του Χριστιανισμού και του Κομμουνισμού, διαπιστώνουμε πως αν και ο τελικός στόχος παραμένει η πλήρης υποταγή της ανθρώπινης ψυχής, η "βιτρίνα" που χρησιμοποιούν διαφέρει ριζικά. Οι διαφορές τους εντοπίζονται κυρίως στα σύμβολα, τους πρωταγωνιστές και τον τρόπο με τον οποίο πλασάρουν την ουτοπία τους στο πλήθος. 1. Τα Κατασκευασμένα Είδωλα και τα Ιερά Κείμενα Η πρώτη βασική διαφορά εντοπίζεται στα πρόσωπα και τα κείμενα που θεοπ...

Ο Μάης του ’68 δεν ήταν απλώς μια σειρά από οδοφράγματα στους δρόμους του Παρισιού· ήταν η στιγμή που η θεωρία συνάντησε την πράξη σε μια εκρηκτική σύζευξη. Στον πυρήνα αυτής της εξέγερσης δεν βρίσκονταν μόνο τα αιτήματα για εργασιακά δικαιώματα, αλλά οι ριζοσπαστικές θεωρίες του φροϋδομαρξισμού , οι οποίες προσέφεραν το ιδεολογικό υπόβαθρο για μια ολική αμφισβήτηση του δυτικού πολιτισμού. Η πνευματική αυτή κίνηση, με κύριους εκφραστές τον Wilhelm Reich και τον Herbert Marcuse , επιχείρησε κάτι πρωτοφανές: να παντρέψει την ταξική ανάλυση του Μαρξ με την ψυχαναλυτική ματιά του Φρόιντ. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό μανιφέστο που κήρυττε πως η πραγματική επανάσταση δεν ξεκινά από το εργοστάσιο, αλλά από την απελευθέρωση του ίδιου του ενστίκτου. Η Στοχοποίηση των Δομών: Οικογένεια και Καταπίεση Για τους στοχαστές αυτούς, η κοινωνική καταπίεση δεν ήταν μόνο οικονομική, αλλά και ψυχολογική. Στο στόχαστρο βρέθηκε η πατριαρχική οικογένεια , η οποία θεωρήθηκε ως ο βασικός μηχανισμός αναπαραγωγ...