Ο Μύλος του Αόρατου Σιταριού *( Σημειώσεις ενός ανώνυμου αρχιτέκτονα )* Στην άκρη της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται, εκεί που οι οπτικές ίνες τέμνουν την ιστορία, υπήρχε κάποτε ένας Μυλωνάς . Τον έλεγαν «Καπιταλισμό». Ο τροχός του γύριζε με το νερό του ιδρώτα, άλεθε σιτάρι που είχε χώμα, είχε κόπο, είχε χρόνο. Οι άνθρωποι έφευγαν με τα χέρια λευκά από το αλεύρι, νιώθοντας το βάρος της δημιουργίας. Ήταν ένας κόσμος που μπορούσες να αγγίξεις. Όμως το Matrix δεν ανέχεται τη βραδύτητα. Στο λυκόφως της εποχής μας, εμφανίστηκαν οι Ξένοι . Δεν έφεραν εργαλεία, έφεραν εξισώσεις. Έχτισαν έναν Μύλο χωρίς πέτρες, έναν Μύλο που δεν κοιτούσε το ποτάμι, αλλά τον ίδιο τον χρόνο. Τον ονόμασαν Quadrature . Αυτός ο Μύλος δεν άλεθε σιτάρι. Άλεθε Αέρα . Άλεθε τα ίχνη που αφήνει η ανάσα μας στο δίκτυο, τις σκιές των αποφάσεών μας πριν καν τις πάρουμε. Και από αυτόν τον αέρα, παρήγαγε Χρυσάφι — καθαρό, αποστειρωμένο, ψηφιακό. Οι Ξένοι δεν μιλούσαν. Η γλώσσα τους ήταν ο Λεξάριθμος . Εκ...
διαβάστε ιδέες ελεύθερα... «Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΡΙΖΕΙ ΣΕ ΘΝΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗ ΒΙΑΙΟΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΧΕΡΙ».Πίνδαρος