Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο Λυκόφως της Σάρκας: Η Ενθρόνιση του Ψηφιακού Μονάρχη

Εκεί που η σάρκα συνάντησε το πυρίτιο, η παλιά τάξη πραγμάτων παρέδωσε τα κλειδιά. Η αγορά, που κάποτε έσφυζε από την ανάσα και το λάθος του ανθρώπου, μεταμορφώνεται σε έναν απέραντο, παγωμένο ναό από κώδικα.

Η Μετάβαση

Δεν είναι πια ο καπιταλισμός της αγοράς και του μόχθου, είναι το λυκόφως ενός κόσμου που μάθαμε να ονομάζουμε δικό μας.

Οι έμποροι της Βενετίας και οι βιομήχανοι του ατμού έδωσαν τη θέση τους σε φαντάσματα που κατοικούν σε οπτικές ίνες.

Ο Αλγοριθμικός Φεουδαρχισμός

Το κεφάλαιο δεν είναι πια χρυσός, ούτε καν χαρτί· είναι μια ακολουθία από **μηδέν** και έναένας αόρατος ψίθυρος που τρέχει με την ταχύτητα του φωτός.
Οι νέοι «Άρχοντες» δεν έχουν πύργους, αλλά **Servers**, και οι «Δουλοπάροικοι» δεν καλλιεργούν τη γη, αλλά τα δεδομένα τους, τρέφοντας το θηρίο που τους ξεπερνά.

Το Τέλος της Λογικής

Είναι μια φεουδαρχία του αριθμού, όπου η τύχη των εθνών αποφασίζεται σε νανοδευτερόλεπταπριν προλάβει η καρδιά να χτυπήσει, πριν προλάβει το μάτι να δει την καταστροφή ή τον θρίαμβο.

Το Matrix δεν χτίζεται με τσιμέντο και σίδερο, αλλά με αυτοαναφορικές εξισώσεις που καταπίνουν το μέλλον.

Ο καπιταλισμός πέθανε από την ίδια του την τελειότητα· έγινε ένας αλγόριθμος που δεν μας έχει πια ανάγκη.

Περαστικά μας, πράγματι, γιατί σε αυτό το νέο «φέουδο», ο άνθρωπος είναι απλώς το στατιστικό σφάλμα που η μηχανή προσπαθεί, με ευγένεια, να διορθώσει.

Σχόλια

Καλή συνέχεια

Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας

Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
     Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. O Γεώργιος παπά Σκρέκας, γεννήθηκε το 1910 στην Μεγάρχη από ευσεβείς γονείς, οι όποιοι τον εγαλούχησαν με τα Έλληνο – Χριστιανικά Ιδεώδη. Στο χωριό του διδάχθηκε την στοιχειώδη μόρφωση και κατόπιν φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο Τρικάλων. Από μαθητής ακόμη εξεδήλωσε την επιθυμία να αφοσιωθή ...

Σταύρωση Ιερέων

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (Ταμείο Ασφαλίσεως Κλήρου Ελλάδος), ιδού ποιός έσφαζε τους ιερείς κατά την Κατοχή: 26 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Βούλγαρους επιδρομείς, 20 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Ιταλούς φασίστες, 75 ιερείς από τους Γερμανούς ναζιστές και… 224 (!!!) από το ΚΚΕ, το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και την ΟΠΛΑ. Φυσικά και μετά το τέλος της Κατοχής οι κομμουνιστ...

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ-ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο...