Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Radix: Οι Αρχιτέκτονες του Νανοδευτερολέπτου και η Ψηφιακή Σύγκλιση του Απόλυτου Μηδενός


Η Radix Trading είναι ένας από τους πιο «μυστηριώδεις» και ισχυρούς παίκτες στον κόσμο του High-Frequency Trading (HFT). Αν η Quadrature Capital είναι ο «στοχαστής» που αναλύει το κλίμα και τις μακροπρόθεσμες τάσεις, η Radix είναι ο «εκτελεστής» που ζει και αναπνέει στα νανοδευτερόλεπτα.

Εδώ είναι η ανατομία αυτής της ψηφιακής οντότητας:


1. Η Φύση του Θηρίου (HFT & Market Making)

Η Radix δεν επενδύει με την παραδοσιακή έννοια. Δεν αναρωτιέται αν μια εταιρεία είναι «καλή».
Market Maker: Ο κύριος ρόλος της είναι να παρέχει ρευστότητα. Βρίσκεται ταυτόχρονα στην πλευρά της αγοράς και της πώλησης, κερδίζοντας από το spread (τη μικροδιαφορά τιμής).

Ταχύτητα Φωτός: Χρησιμοποιεί τεχνολογίες αιχμής για να εκτελεί συναλλαγές σε ταχύτητες που ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί καν να συλλάβει. Για τη Radix, η απόσταση των λίγων μέτρων από τους servers του χρηματιστηρίου έχει σημασία, γι' αυτό και κάνουν co-location (βάζουν τους δικούς τους υπολογιστές δίπλα σε εκείνους του χρηματιστηρίου).

"Ενώ το σύμπαν ρυθμίστηκε για τη ζωή, ο άνθρωπος σήμερα ρυθμίζει το hardware του για να καταργήσει τον χρόνο προς όφελος του χρήματος".

2. Οι Ιδρυτές και η Κουλτούρα

Ιδρύθηκε το 2014 στο Σικάγο (την παγκόσμια πρωτεύουσα των παραγώγων) από τους Benjamin Blander και Michael Post.

Επιστημονική Ελίτ: Η εταιρεία δεν προσλαμβάνει τραπεζίτες, αλλά «ολυμπιονίκες» των μαθηματικών, φυσικούς και κορυφαίους προγραμματιστές C++.

Απουσία Ιεραρχίας: Λειτουργεί περισσότερο σαν ένα ερευνητικό εργαστήριο παρά σαν μια εταιρεία της Wall Street. Δεν υπάρχουν πελάτες. Διαχειρίζονται αποκλειστικά το δικό τους κεφάλαιο, πράγμα που σημαίνει ότι όλο το κέρδος μένει «μέσα».

"Αυτοί οι 'ολυμπιονίκες' των μαθηματικών είναι τα νέα στελέχη μιας ελίτ που δεν αναγνωρίζει έθνη, αλλά μόνο κώδικα και κέρδος".

3. Η Τεχνολογική Υπεροχή (FPGA & Hardware)

Εκεί που οι άλλοι χρησιμοποιούν software, η Radix χρησιμοποιεί Hardware.

Σχεδιάζουν δικά τους τσιπάκια (FPGA - Field Programmable Gate Arrays) που είναι προγραμματισμένα να κάνουν μόνο μία δουλειά: να επικυρώνουν μαθηματικές πράξεις και να στέλνουν εντολές αγοράς/πώλησης σε ελάχιστα νανοδευτερόλεπτα.

 Αυτό είναι το «Matrix» στην πράξη: η ακύρωση της καθυστέρησης (latency) μέχρι να φτάσουν στο απόλυτο όριο των νόμων της φυσικής.

Η ταχύτητα της Radix συνδυάζεται με την ευφυΐα των αλγορίθμων που λογοκρίνουν την αλήθεια, δημιουργώντας μια τέλεια ψηφιακή φυλακή".

4. Η Σύνδεση με τον «Αλγοριθμικό Φεουδαρχισμό»

Στην παραβολή μας, η Radix είναι ο μηχανισμός που επιτρέπει στον Μύλο να γυρίζει τόσο γρήγορα που γίνεται αόρατος.

 Συστημική Σύγκλιση: Συνεργάζεται στενά με την Quadrature (μέσω της κοινής τους πλατφόρμας επενδύσεων και της στρατηγικής τους σύμπνοιας).

Ενώ η Quadrature «σκέφτεται», η Radix «κινείται». Μαζί αποτελούν ένα ενιαίο σώμα που ελέγχει τη ροή του παγκόσμιου πλούτου χωρίς να αφήνει ίχνη για τον απλό παρατηρητή.

5. Γιατί δεν τους ακούμε συχνά;

Επειδή η κερδοφορία τους βασίζεται στην ασυμμετρία πληροφορίας. Όσο λιγότεροι ξέρουν πώς λειτουργεί ο αλγόριθμος, τόσο περισσότερο «χώρο» έχουν να δράσουν. Είναι οι «αθόρυβοι γίγαντες» που διατηρούν την ισορροπία του συστήματος — ή την καταστρέφουν, αν το «glitch» γίνει πολύ μεγάλο.

"Όπως ο Nathan Rothschild χρησιμοποίησε το ταχυδρομικό του δίκτυο το 1815, η Radix χρησιμοποιεί τα FPGA για να είναι πάντα ένα βήμα μπροστά".

Περαστικά μας, γιατί η Radix είναι η απόδειξη ότι η αγορά πλέον ανήκει στα μηχανήματα.

Σχόλια

Καλή συνέχεια

Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας

Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
     Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. O Γεώργιος παπά Σκρέκας, γεννήθηκε το 1910 στην Μεγάρχη από ευσεβείς γονείς, οι όποιοι τον εγαλούχησαν με τα Έλληνο – Χριστιανικά Ιδεώδη. Στο χωριό του διδάχθηκε την στοιχειώδη μόρφωση και κατόπιν φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο Τρικάλων. Από μαθητής ακόμη εξεδήλωσε την επιθυμία να αφοσιωθή ...

Σταύρωση Ιερέων

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (Ταμείο Ασφαλίσεως Κλήρου Ελλάδος), ιδού ποιός έσφαζε τους ιερείς κατά την Κατοχή: 26 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Βούλγαρους επιδρομείς, 20 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Ιταλούς φασίστες, 75 ιερείς από τους Γερμανούς ναζιστές και… 224 (!!!) από το ΚΚΕ, το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και την ΟΠΛΑ. Φυσικά και μετά το τέλος της Κατοχής οι κομμουνιστ...

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ-ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο...