Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψυχική Φυλή και Παγκόσμια Αυτοκρατορία: Το Πολιτικό Σχέδιο της «Ειρήνης»

Ο Ιουδαϊσμός δεν είναι μια απλή θρησκεία. Δεν είναι καν μια τυπική φυλή. Είναι μια «ψυχική φυλή».

 Ένα συμπαγές σύνολο που σφυρηλατήθηκε μέσα από αιώνες ενδογαμίας, γκέτο και μιας ακλόνητης πίστης στην ανωτερότητα του «εκλεκτού λαού».

Αλλά πίσω από τη θεολογία, κρύβεται ένας ξεκάθαρος, ψυχρός πολιτικός στόχος.

1. Shalom: Η «Ειρήνη» ως Όπλο Υποταγής

Ακούτε τη λέξη «ειρήνη» παντού. Στον ΟΗΕ, στα ΜΜΕ, στις διακηρύξεις των διανοουμένων. Για τον Ιουδαϊσμό, η «ειρήνη» (Shalom) έχει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό: Την κατάργηση των Εθνών.

  • Διάλυση Συνόρων: Τα έθνη πρέπει να αποδυναμωθούν γιατί «προκαλούν πολέμους».

  • Παγκόσμια Κυβέρνηση: Μια ενιαία Αρχή, μια «Νέα Τάξη Πραγμάτων» που θα διοικεί μια ομογενοποιημένη μάζα.

  • Εβραϊκό Στυλ: Η ευημερία της γης θα εξασφαλιστεί μόνο όταν η παγκόσμια αυτοκρατορία θα ελέγχεται από εκείνους που περιμένουν τον Μεσσία τους εδώ και 3.500 χρόνια.


"Αυτό είναι το περιβάλλον όπου λειτουργεί η [διεπαφή διπλωματίας και AI], σχεδιάζοντας το μέλλον πίσω από κλειστές πόρτες".

2. Η Κατασκευή του «Ενός Κόσμου»: Από τον Μαρξ στον Ντεριντά

Είτε δηλώνουν αριστεροί (Μαρξ), είτε φιλελεύθεροι (Πόπερ, Φρίντμαν), οι Εβραίοι διανοούμενοι εργάζονται για τον ίδιο σκοπό:

  • Πολιτισμικές Συγκρούσεις: Αποδυνάμωση των εθνικών κρατών μέσω εσωτερικών τριγμών.

  • Καθολική Επιμειξία: Η προώθηση της φυλετικής μείξης και της πολυπολιτισμικότητας.

  • Στόχος: Η διάλυση της λευκής ταυτότητας. Μια μάζα χωρίς ρίζες δεν μπορεί να αντισταθεί στην κυριαρχία των τραπεζιτών και των μέσων ενημέρωσης.

3. Η «Ανοχή» ως Ενοχικό Δεκανίκι

Πώς γονατίζεις έναν αντίπαλο χωρίς βία; Με την ενοχή. Οι αδιάκοπες εκστρατείες για τη δουλεία, την αποικιοκρατία και το Άουσβιτς έχουν έναν στόχο: Να θέσουν τον λευκό άνθρωπο σε μόνιμη θέση άμυνας.

  • Αποπροσανατολισμός: Ενώ οι άλλοι εγκαταλείπουν τις παραδόσεις τους για χάρη της «ανεκτικότητας», οι ίδιοι κρατούν τις δικές τους ακέραιες.

  • Μαζοποίηση: Η μετατροπή της ανθρωπότητας σε μια «ομοιογενή σκόνη», μια εργατική δύναμη χωρίς ταυτότητα που θα υπακούει στον μεγάλο διεθνή τοκογλύφο.


"Η στρατηγική αυτή είναι η εφαρμογή της [ψυχοπαθολογίας] που αναλύσαμε, στοχεύοντας στη διάλυση της πατριαρχικής οικογένειας".

4. Η Προφητεία του Ησαΐα και η Σκληρή Πραγματικότητα

Η «αποστολή» τους είναι ο αφοπλισμός των λαών. Ο προφήτης Ησαΐας μίλησε για τον λύκο που θα κατοικήσει με το αρνί. Στην πραγματικότητα, αυτή η «αρμονία» επιβάλλεται με βομβαρδισμούς στη Γάζα και οικονομική εξαθλίωση των εθνών.


"Η ενοχή είναι το απόλυτο όπλο της [ιδεολογικής τρομοκρατίας] που χρησιμοποιείται για να γονατίσει τον πολιτισμό".


Οι πρώην κομμουνιστές έγιναν «νεο-συντηρητικοί» χωρίς να αλλάξουν ουσία. Άλλαξαν μόνο στρατηγική. Ο στόχος παραμένει: Η κυριαρχία μιας φυλετικά καθαρής ελίτ πάνω σε μια φυλετικά νοθευμένη και άθεη κοινωνία.


"Όπως είδαμε στη [Μαύρη Βίβλο του Μπολσεβικισμού], η καταστροφή των εθνικών αξιών ξεκίνησε από τους ίδιους αρχιτέκτονες".

Σχόλια

Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...