Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων: Ένα Υποβρύχιο «Μουσείο» Πλούτου και Τεχνολογίας

 Ένα δεύτερο χάλκινο δόρυ με την αιχμή, σε συνέχεια του πρώτου που εντοπίστηκε το 2014, τέσσερα θραύσματα μαρμάρινων αγαλμάτων, η απόληξη ενός ποδιού από ξύλινο έπιπλο με χάλκινη επένδυση, θραύσματα από γυάλινα αγγεία και άλλα από φυσητό γυαλί τύπου millefiori, αμφορείς, μία λάγυνος, μία οινοχόη και ένα χρυσό δακτυλίδι είναι μερικά από τα περίπου 60 ευρήματα 


Επίσης, προέκυψαν ευρήματα που δείχνουν την ύπαρξη και δεύτερου πλοίου. Πρόκειται για ένα μολύβδινο σωλήνα διαφορετικού διαμετρήματος, καθώς και διαφορετικού τύπου καρφιών, κεράμων αλλά και διαφορετικών τύπων αμφορέων και λαγυνών.

Η έρευνα διεξήχθη από τις 22 Μαΐου έως τις 11 Ιουνίου, από την επιστημονική ομάδα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και του αμερικάνικου Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole.

"Ενώ οι αρχαίοι χρησιμοποίησαν τον μηχανισμό για να κατανοήσουν την αρμονία του σύμπαντος, οι σύγχρονοι αλγόριθμοι της Quadrature χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της μάζας, αποδεικνύοντας την πτώση από τη 'Λογική του Καταλαβαίνω' στη 'Λογική του Ελέγχω'".



Σε πρώτη φάση συνεχίστηκε η συστηματική ανασκαφή, η οποία ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο. Παράλληλα διενεργήθηκαν δοκιμαστικές τομές σε διάφορα σημεία, σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν τα όρια του χώρου, όπου βρισκόταν η κύρια συγκέντρωση του φορτίου και πιθανόν λείψανα του ίδιου του πλοίο.

Η μεγάλη διασπορά της κεραμικής, το μεγάλο βάθος καθώς και η διατάραξη, που έχει επιφέρει η ανέλκυσή του 1900 και η ανασκαφή του 1976, κάνουν το έργο αυτό δύσκολο. Εν τούτοις, με τη δυνατότητα της ακριβούς τοποθέτησης κάθε πληροφορίας στον εξαιρετικά λεπτομερή ψηφιακό χάρτη του χώρου (GIS), η κατανόηση των ορίων του ναυαγίου γίνεται όλο και καλύτερη. Σε αυτό συμβάλλει και η μηχανική ανίχνευση στοιχείων κάτω από την επιφάνεια του πυθμένα, τα οποία δίνουν την εικόνα της διασποράς του κεραμικού φορτίου, αλλά και των μεταλλικών στοιχείων του ίδιου του πλοίου, όπως καρφιά, σκωρίες σιδήρου, τμήματα της επιμολύβδωσης, κ.ά.

"Τα αγάλματα που αναζητούνται στο βυθό είναι η υλική αποτύπωση του κάλλους που ο ολοκληρωτισμός προσπάθησε να ισοπεδώσει. Η ανάδυση ενός αγάλματος είναι η νίκη του Προσώπου επί της λήθης".

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία του ίδιου του πλοίου, όπως καρφιά διαφόρων τύπων, μάζα ρητίνης, φύλλα από την επιμολύβδωση του σκάφους, τυλιγμένα ή διπλωμένα μολύβδινα ελάσματα, ένας μολύβδινος σωλήνας, πιθανόν από την αντλία υδάτων (σεντίνες) του πλοίου και ένα μολύβδινο βάρος (αντίβαρο;) 100 περίπου κιλών. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν πιθανότατα και οι μάζες από σκωρίες σιδήρου, οι οποίες διατηρούν στο εσωτερικό τους το σχήμα του αντικειμένου.

Η έρευνα, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, διενεργήθηκε υπό τη διεύθυνση της προϊσταμένης της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων Δρ. Α.Σίμωσι.

πηγή

Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ-ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο...