Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Υπαρξισμός

Ο Υπαρξισμός ως Ανθρωπισμός: Η Απάντηση στη Λάσπη και τον Δογματισμό

Κατηγορίες έναντίον τού 'Υπαρξισμού. Θά θελα έδώ ν' ανατρέψω τίς κατnγορίες που μερικοί έχουν απευθυνθεί έναντίον τού Υπαρξισμού. Και πρώτα τόν κατηγόρησαν πώς διακηρύττει την απάθεια, μέσα σέ μιά απελπισμένη έφησύχαση, μιάς κι ολες οί λύσεις αποκλείονται. Καί πώς θάπρεπε νά θεωρηθει κάθε δράση σ´ αυτόν τόν κόσμο σαν έντελως αδύνατη. "Είναι τελικά, να περιοριστουμε σέ μιά σκεπτικιστική φιλοσοφία. 'Αλλ' όφου ό σκεπτικισμός είναι μια πολυτέλεια τότε οδηγούμαστε σέ μιά άστική φιλοσοφία. Νά τί μάς κατnγορουν κυρίως οί κομμουνιστές. "Ενώ ο Σαρτρ βλέπει την απουσία του Θεού ως αφετηρία της ανθρώπινης ελευθερίας, ο Ράμφος θυμίζει ότι η Ανάσταση είναι η υπέρβαση της μερικότητας—μια επιλογή που ο άνθρωπος κάνει 'εν πνεύματι και αληθεία' για να μην καταλήξει στην ασυδοσία" .

«Χάμσουν: Η Ανατομία της Εξαθλίωσης και η Ύβρις προς το Θείο»

Κνουτ Χαμσούν (4 Αυγούστου 1859 - 19 Φεβρουαρίου 1952) Κνουτ Χάμσουν-Η ΠΕΙΝΑ Ήτανε τον καιρό που πεινασμένος παράδερνα στη Χριστιάνια. Πλαγιασμένος ψηλά στη σοφίτα μου, ακούω κάποιο ρολόι να χτύπα έξη φορές· ξημέρωνε πια· και στις σκάλες είχανε αρχίσει ν' ακούγονται τα σούρτα - φέρτα. Ευθύς μόλις άνοιξα τα μάτια μου, άρχισα από παλιά μου συνήθεια να συλλογιέμαι αν ήτανε τίποτα πού να με κάνη να' μαι χαρούμενος σήμερα. Τα πράγματα μου 'χαν έρθει λιγάκι ανάποδα τον τελευταίο καιρό· ένα - ένα, ότι πραγματάκια είχα , είχανε κουβαληθεί στου <<μπάρμπα>>· ήμουν καταντημένος νευρικός και μυγιάγγιχτος, μάλιστα δύο τρείς φορές είχα αναγκαστεί να μείνω όλη μέρα πλαγιασμένος από τις ζαλάδες. Πότε--πότε, άμα η τύχη μου τα' φέρνε αδέξια, κατάφερνα να εισπράττω από τη μια ή την άλλη εφημερίδα ένα τάλιρο για καμιά μου επιφυλλίδα. Άνοιξα το παράθυρο και κοίταξα έξω. Η θέα που είχα μπροστά μου ήτανε ένα σκοινί για άπλωμα ρούχων και έ...