Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μάης '68: Η Ανατομία μιας Ουτοπίας ανάμεσα στο Σινεμά και τον Παπαδιαμάντη

Μάης 1968. Οράματα, ζωτικό ψεύδος, εφιάλτες, εγκλήματα, ερείπια και φαντάσματα!




Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 14/5/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος παρουσιάζει το Μαη του '68 και τα κινήματα αμφισβήτησης στη δυση, τα θέματα:

Μάης του '68 Οραματα και φαντάσματα.
------------
Ο  Μιλού το Μάη του Λουί Μαλ
 Μια οικογένεια Γάλλων μεσοαστών συγκεντρώνεται σ'ένα κτήμα της Νοτιοανατολικής Γαλλίας για να κηδεύσει την αποθανούσα γιαγιά, όμως τα γεγονότα του Μάη του 68 και η γενική απεργία που ξεσπά σ'όλη τη χώρα δεν επιτρέπει την έγκαιρη τέλεση της κηδείας.


"Η Φραγκογιαννού είναι η ενσάρκωση της 'μηχανικότητας' και της 'ταύτισης' με μια ιδέα. Νομίζει ότι είναι ξύπνια, ενώ διαπράττει εγκλήματα βυθισμένη στον βαθύτερο πνευματικό ύπνο".


Ονειροπόλοι του Μπέρναρντ Μπερτολούτσι
Το Μάη του '68 ένας νεαρός Αμερικανός βρίσκεται στο Παρίσι περνώντας ατέλειωτες ώρες στην παρισινή Ταινιοθήκη. Γνωρίζει δύο πανέμορφα αδέλφια, τον Τεό και την Ιζαμπέλ, και βιώνουν μαζί στο σπίτι των τελευταίων τη δική τους σεξουαλική επανάσταση όσο τα επεισόδια μαίνονται στους δρόμους. Σινεφιλία κι ερωτικά παιχνίδια υπό τη σκιά του Μάη.                      

Προμηθέας σε δεύτερο πρόσωπο του Κώστας Φέρρη
Ένας προβληματισμός πάνω στην εξουσία, με μέσο την κινηματογραφική εικόνα ως αντικείμενο πειραματισμού και συγκερασμού διαφόρων στοιχείων, όπως είναι η ανατολίτικη φιλοσοφία ή η ποπ κουλτούρα και μουσικη



Φόνισσα του Κώστας Φέρρη
Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας του Α. Παπαδιαμάντη είναι η Φραγκογιαννού,μία ηλικιωμένη χήρα,η οποία έζησε μια βασανισμένη ζωή ως παιδί,ως σύζυγος,ως μητέρα και ως γιαγιά, μαθημένη πάντα να υπηρετεί χωρίς αντιρρήσεις τους ανθρώπους του περιβάλλοντός της.Η πείρα τής δίδαξε ότι η ζωή για μια γυναίκα είναι γεμάτη βάσανα και η θεωρία της ήταν ότι η γέννηση ενός κοριτσιού δεν φέρνει παρά δυστυχία,όχι μόνο στο ίδιο το παιδί,αλλά και στην οικογένειά του,ιδίως αν είναι φτωχή.
Της γίνεται έμμονη ιδέα ότι η μοίρα την έχει τάξει να σώσει τον κόσμο απαλάσσοντάς τον από μικρά κορίτσια.Τα επόμενα εγκλήματά της έχουν για θύματα τρία μικρά αθώα κοριτσάκια, χωρίς καθόλου τύψεις,αλλά και χωρίς να είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει το κακό που έχει κάνει.Η χωροφυλακή την υποψιάζεται και αποφασίζει να τη συλλάβει,με αφορμή όμως ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει.Ένα κοριτσάκι πνίγηκε μέσα σ' ένα πηγάδι και κοντά του βρισκόταν η Φραγκογιαννού.Αν και ευχήθηκε να πνιγεί το παιδί,η ίδια ποτέ δεν το έσπρωξε.
Στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τους χωροφύλακες,η Φραγκογιαννού αποφασίζει να καταφύγει στο ερμητήριο ενός ασκητή και να του εξομολογηθεί τα αμαρτήματά της.Τη στιγμή όμως που προσπαθεί να ξεπεράσει ένα στενό πέρασμα,η παλίρροια την προλαβαίνει και η γερόντισσα πεθαίνει,ανάμεσα στην ανθρώπινη και τη θεία δίκη.

Δύο φεγγάρια τον Αύγουστο του Κώστας Φέρρη
Πρόκειται για μια απ’ τις πολλές διασκευές της νουβέλας του Ντοστογιέφσκι Λευκές νύχτες. Βρισκόμαστε στην Αθήνα, το μήνα Αύγουστο, όταν οι κάτοικοι απουσιάζουν σε διακοπές. Στους δρόμους της μισοέρημης πόλης περιπλανιέται και ονειροπολεί ένας ιδιόρρυθμος δάσκαλος της μουσικής. Στους Αέρηδες της Πλάκας συναντά την Άννα, μια παράξενη κοπέλα προσηλωμένη στις φαντασιώσεις της, η οποία περιμένει πάντα την επιστροφή του αγαπημένου της, για να την πάρει μακριά όπως της είχε υποσχεθεί πριν από ένα χρόνο ακριβώς, όταν γνωρίστηκαν. Οι δύο ήρωες προσπαθούν να προσεγγίσουν ο ένας τον άλλον, με διαδοχικούς διαλόγους και μονολόγους που αγγίζουν το παράλογο. 

Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ-ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο...