Από τον Λένιν στον Πούτιν: Η «Μαύρη Ψυχή» μιας Εγκληματικής Κάστας που δεν Άλλαξε Ποτε

Η Πλάνη της Αλλαγής

Όταν το 1991 η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο υποστάλθηκε από τον ιστό του Κρεμλίνου μέσα στην παγερή νύχτα της Μόσχας, η Δύση βυθίστηκε σε μια επικίνδυνη ευφορία. Πίστεψε ότι η Ρωσία είχε αποτινάξει τον ολοκληρωτισμό. Ήταν όμως μια ολέθρια αυταπάτη. Στην πραγματικότητα, η ιστορική διαδρομή από τον Λένιν μέχρι τον Πούτιν δεν αποτελεί μια πορεία προς τον εκδημοκρατισμό, αλλά μια εφιαλτική «μετάσταση» του ίδιου ολοκληρωτικού καρκινώματος.

Η μετάβαση από το σοβιετικό κράτος στη σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια αλλαγή στολής και συμβόλων. Η «μαύρη ψυχή» του συστήματος παρέμεινε αναλλοίωτη. Μια εγκληματική κάστα, που γεννήθηκε στα σκοτεινά υπόγεια της συνωμοσίας, συνεχίζει να κυβερνά με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους, αποδεικνύοντας ότι το κράτος στη Μόσχα δεν είναι παρά μια συμμορία που απλώς μετεξελίχθηκε για να επιβιώσει στον 21ο αιώνα.

"Η λενινιστική μέθοδος του ψέματος που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ίδιο 'λογισμικό' που τρέχει μέχρι σήμερα στο Κρεμλίνο".

Οι 5 Πυλώνες της Ηγεσίας: Πώς Λειτουργεί το «Σύστημα»

Το ρωσο-σοβιετικό οικοδόμημα εξουσίας δεν εδράζεται σε κάποια υψηλή ιδεολογία, αλλά σε πέντε ακλόνητους, εγκληματικούς πυλώνες:

• Διαφθορά: Η εξουσία εκλαμβάνεται αποκλειστικά ως εργαλείο απόλυτου πλουτισμού της ελίτ. Ενώ ο λαός βυθίζεται στην εξαθλίωση ή σε μια μορφή «χρυσωμένης» δουλείας, η ηγετική ομάδα συγκεντρώνει αμύθητο πλούτο. Πρόκειται για την ίδια κάστα που, ως διάδοχοι του Στάλιν, υπέγραφαν με την ίδια άνεση λίστες θανάτου και διατάγματα πλουτισμού.
• Ακολασία: Μια βαθιά ηθική αποσύνθεση χαρακτηρίζει το «ιερατείο» της εξουσίας. Οι ηγέτες θεωρούν τους εαυτούς τους «θεούς» υπεράνω κάθε νόμου, ανθρώπινου ή θείου, λειτουργώντας σε ένα καθεστώς απόλυτης ανομίας και περιφρόνησης για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
• Συνωμοσία: Η πολιτική ζωή είναι ένα διαρκές πεδίο εσωτερικής εξόντωσης. Από τις εκκαθαρίσεις των μελών του Πολίτμπιρο μέχρι τις σύγχρονες «πτώσεις» ολιγαρχών από παράθυρα, το «πισώπλατο μαχαίρωμα» παραμένει η βασική μέθοδος επίλυσης διαφορών εντός της κλίκας.
• Διπροσωπία: Η εφαρμογή του «Καθολικού Ψεύδους». Υπάρχει ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις δημόσιες διακηρύξεις και τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα σκοτεινά δωμάτια. Η διπροσωπία είναι το δομικό στοιχείο που επιτρέπει στη συμμορία να επιβιώνει, εξαπατώντας εχθρούς και φίλους.
• Μαζική Τρομοκρατία: Είναι η μόνη γλώσσα που το σύστημα θεωρεί αποτελεσματική. Χρησιμοποιείται για να επιβληθεί η απόλυτη ομοιομορφία και να εξουδετερωθεί κάθε ψήγμα ατομικής πρωτοβουλίας. Η τρομοκρατία δεν είναι παρενέργεια, αλλά η ίδια η καρδιά της κρατικής λειτουργίας.

"Οι δήμιοι όπως ο Βλάντ και ο Μπέρια είναι οι 'άγιοι' μιας θρησκείας του αίματος που δεν γνωρίζει σύνορα".

Η Γενεαλογία των Δημίων: Από τον Μπέρια στην FSB

Η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν ενσαρκώνεται στην ίδια τη γενεαλογία των ανθρώπων που διαχειρίζονται τον τρόμο. Η «Συμμορία των Δολοφόνων» —ο Μπέρια, ο Χρουστσόφ, ο Μολότοφ και ο Μαλένκοφ— που είδαμε να τρέμει και να μηχανορραφεί πάνω από το πτώμα του Στάλιν το 1953, αποτελεί τη μήτρα του σημερινού καθεστώτος.

Ο Λαβρέντι Μπέρια, ο αρχιτέκτονας του τρόμου και αρχηγός της μυστικής αστυνομίας, είναι ο πνευματικός πατέρας της σημερινής FSB. Η εξέλιξη αυτής της σχολής σκέψης είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν: το μοντέλο του «πράκτορα-τσάρου» που μετέτρεψε τις μεθόδους της κατασκοπείας και της προβοκάτσιας σε κρατική στρατηγική.

«Η "Συμμορία των Δολοφόνων" που είδαμε να τρέμει πάνω από το πτώμα του Στάλιν είναι η ίδια μήτρα που γέννησε το σημερινό σύστημα εξουσίας στη Μόσχα.»

Αυτή η «γενεαλογία των κακοποιών» διασφαλίζει ότι το DNA της εξουσίας παραμένει μολυσμένο από την ίδια παθογένεια που χαρακτήριζε το σοβιετικό καθεστώς στην πιο σκοτεινή του ώρα.

Η Διπλωματία του Ψεύδους και η «Νέα Γλώσσα»

Η κυνική διπλωματία του Μολότοφ, που μοίραζε χώρες και έθνη με μυστικά πρωτόκολλα, ζει και βασιλεύει στη σύγχρονη ρωσική εξωτερική πολιτική. Η περιφρόνηση για την εθνική κυριαρχία των γειτόνων είναι μια σταθερά που δεν κλονίστηκε ποτέ.

Κεντρικό ρόλο σε αυτό παίζει η χρήση της «Νέας Γλώσσας» (Newspeak). Δεν πρόκειται για μια σύγχρονη τακτική επικοινωνίας, αλλά για την πιστή εφαρμογή των λενινιστικών τσιτάτων και αξιωμάτων. Όταν μια αιματηρή εισβολή βαφτίζεται «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και μια απολυταρχική δικτατορία αυτοαποκαλείται «δημοκρατία», το σύστημα δεν επιχειρεί απλώς να παραπλανήσει, αλλά να επιβάλει το «Καθολικό Ψεύδος» ως τη μοναδική αποδεκτή πραγματικότητα, εκμηδενίζοντας την έννοια της αντικειμενικής αλήθειας.

"Στον αλγοριθμικό φεουδαρχισμό, ο πολίτης παύει να είναι Πρόσωπο και γίνεται η 'τριβή' που πρέπει να λειανθεί για τη μαθηματική τελειότητα της μηχανής".

Η Κατάργηση του Προσώπου: Ο Homo Sovieticus στην Ψηφιακή Εποχή

Ο απώτερος στόχος της κάστας, από τον Λένιν μέχρι σήμερα, παραμένει η κατασκευή του Homo Sovieticus. Πρόκειται για τον «άνθρωπο-μάζα», ένα ον χωρίς ιδιωτική ζωή, χωρίς αυτενέργεια, εθισμένο στην υποταγή και τον χαφιεδισμό.

Σήμερα, το ιστορικό συρματόπλεγμα των Γκουλάγκ έχει δώσει τη θέση του σε μια ψηφιακή και ψυχολογική τρομοκρατία. Ο στόχος παραμένει ο ίδιος: η Κατάργηση του Προσώπου. Η «Ακολασία της Εξουσίας» των παλαιών ηγετών, που ζούσαν ως θεοί πάνω από τον νόμο, αντικατοπτρίζεται στους σύγχρονους «αλγοριθμικούς ευγενείς» οντοτήτων όπως η Quadrature και η Radix. Αυτοί οι νέοι ευγενείς της ψηφιακής εποχής επιδιώκουν μια εξουσία χωρίς καμία λογοδοσία, μετατρέποντας το κράτος σε ένα λογισμικό καταπίεσης όπου ο πολίτης είναι απλώς ένα αναλώσιμο δεδομένο.

Σπάζοντας τον Κύκλο της Αβύσσου

Το Matrix της εξουσίας στη Ρωσία λειτουργεί ως ένας κλειστός, αυτοαναπαραγόμενος κύκλος. Οι κακοποιοί του 1953 έδωσαν τη θέση τους στους γραφειοκράτες του 1970, και αυτοί με τη σειρά τους παρέδωσαν τα κλειδιά στους σημερινούς «siloviki». Το εγκληματικό υπόβαθρο παραμένει το κοινό τους νήμα.

Ωστόσο, υπάρχει μια ρωγμή στο οικοδόμημα. Όπως μας δίδαξε ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, η μόνη πραγματική πράξη αντίστασης απέναντι σε αυτό το Πάνθεον των Δήμιων είναι η Αλήθεια και η Μνήμη. Το σύστημα είναι ένας κολοσσός με πήλινα πόδια που τρέφεται αποκλειστικά από το ψέμα. Αν οι άνθρωποι αποφασίσουν να σταματήσουν να ζουν μέσα σε αυτό, αν αρνηθούν να γίνουν γρανάζια της μηχανής του ψεύδους, τότε ακόμη και το πιο σιδερένιο οικοδόμημα θα καταρρεύσει.