Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Αν...» (If—) του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

ΑΝ.......


Αν να κρατάς καλά μπορείς

το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι

τα ‘χουν χαμένα και σ’ εσέ

Της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς

τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος

δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς

να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία

να περιμένεις αν μπορείς

Δίχως να χάνεις την υπομονή σου.

Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν,

να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμα,

κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ

σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,

μα να μην κάνεις τον καλό

ή τον πολύ σοφό στο στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς,

και να μην είσαι δούλος των ονείρων

αν να στοχάζεσαι μπορείς,

Δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς

Όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,

παραλλαγμένη απ’ τους κακούς,

για να’ναι γία τους άμυαλους παγίδα,

η συντριμμένα να θωρείς

οσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου

και πάλι να ξαναρχινάς

να χτίζεις μ’ εργαλεία πού’ναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς

σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις

και δίχως φόβο, μονομιάς

κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις

και να τα χάσης και απ’ αρχής,

Ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι

και να μη βγάλεις και μιλιά

πότε γι’ αυτό τον ξαφνικό χαμό σου.

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς

και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα σφίξεις

να σε δουλέψουν ξαναρχής,

κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα

και να κρατιέσαι πάντα ορθός,

όταν δε σου ‘χει τίποτα απομείνει

παρά μοναχά η θέληση,

Κράζοντας σ’ όλα αυτά:<<ΒΑΣΤΑΤΕ>>.

Αν με τα πλήθη να μιλάς

μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,

με βασιλιάδες να γερνάς

δίχως απ΄ τους μικρούς να ξεμακρύνεις

Αν μήτε φίλοι, μήτε εχθροί

μπορούνε πια ποτέ να σε πειράξουν,

Όλο τον κόσμο ν’ αγαπάς,

να και πότε πάρα πολύ κανένα.

Αν του θυμού σου τις στιγμές

που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,

μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν

την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,

δική σου θα ‘ταν τότε η Γη,

μ’ όσα και μ’ ότι απάνω της κι αν έχει

και κάτι ακόμα πιο πολύ:

«Άνδρας αληθινός θα ‘σαν παιδί μου».




Rudyard Kipling
Μετάφραση Νίκου Καρβούνη



Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

«Καστανέντα: Η Λάμψη των Ματιών και το Μυστήριο της Σιωπηλής Γνώσης»

Η δύναμη της σιωπής εκδ. Κάκτος Ο εθνολόγος και συγγραφέας Κάρλος Καστανέντα γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας το 1931 και πέθανε το 1998. Σπούδασε κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Το 1968, πραγματοποιώντας εθνογραφική έρευνα σχετικά με την καλλιέργεια και τη χρήση παραισθησιογόνων φυτών από τους ιθαγενείς του Βόρειου Μεξικού, γνωρίστηκε με τον δον Χουάν, μάγο της φυλής των Γιάκι, και μυήθηκε στα μυστικά της φυλής μαθητεύοντας κοντά του για δέκα χρόνια. Η εμπειρία του αυτή αποτέλεσε τη βάση της διδακτορικής του διατριβής (1972) και δημοσιεύτηκε σε τρεις τόμους: "Η διδασκαλία του Δον Χουάν", "Μια ξεχωριστή πραγματικότητα", "Ταξίδι στο Ιξτλάν", στους οποίους αναλύει το σύστημα γνώσης των ιθαγενών, που προϋποθέτει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Άλλα έργα του είναι: "Ιστορίες δύναμης", "Ο δεύτερος κύκλος της δύναμης", "Το δώρο του αετού", "Εσωτερική φλόγα", "Η δύναμη της σιωπής...