Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ταινίες που αποκαλύπτουν την κομμουνιστική ουτοπία


100 χρόνια από το πραξικόπημα - Ταινίες που προβάλουν την Κομμουνιστική ουτοπία - δυστοπία - μηδενισμό.

Μάης 1968. Οραματα και φαντάσματα.


Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 30/4/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος παρουσιάζει με αφορμή το πραξικόπημα του Οκτωβρη και το Μάη του '68, τα θέματα:
- Ταινίες:


Δαιμονισμένοι

Το 1870 μια ομάδα μηδενιστών επαναστατών που έρχονται από την Ελβετία στη Ρωσία, αποφασίζουν να σκοτώσουν ένα μέλος τους, που θέλει ν' αποσκιρτήσει, για να διαφυλάξουν τη συνοχή της ομάδας. Μεταφορά στην οθόνη των ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ του Ντοστογιέφσκι.



Ανθρωπος από σίδερο

Ενας τηλερεπόρτερ στέλνεται στο Γκντανσκ για να καλύψει την απεργία των εργατών στα ναυπηγεία και να "φτιάξει φάκελο" για έναν από τους πρωτεργάτες της. Ενα καυτό πολιτικό πρόβλημα δοσμένο με σαφήνεια, τόλμη και ειλικρίνεια. Μέγα βραβείο Φεστιβάλ Καννών.


Ανθρωπος απο μάρμαρο

Μια νεαρή κοπέλα αποφασίζει να γυρίσει, σαν εργασία διπλώματος, την ιστορία ενός σταχανοβίτη, κι έρχεται αντιμέτωπη μ' ένα δύσκολο και προβληματικό, παρελθον. Τολμηρή ταινία γύρω από την περίοδο του σταλινισμού αλλά και τη σύγκρουση της νεότερης με την παλιά γε νιά. Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Καννών.

Στάχτες και διαμάντια του Αντρέι Βάιντα

Λίγο πριν το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ένας Πολωνός παρτιζάνος, μέλος εθνικιστικής οργάνωσης, διατάσσεται να σκοτώσει έναν κομμουνιστή ηγέτη. Μια μπαρόκ ταινία, που αποδίδει τέλεια την ιδεολογική σύγχιση της γενιάς του Πολέμου. Ίσως η καλύτερη δουλειά του Βάιντα.



Δαντόν του Αντρέι Βάιντα

 
Το σενάριο είναι βασισμένο στο θεατρικό έργο "Υπόθεση Δαντών" της Πολωνού συγγραφέα Στανισλάβα Πρζιμπισέφσκα και περιγράφει τη διαμάχη του λαικού ηγέτη Δαντών με τον άκαμπτο και απολυταρχικό Ροβεσπιέρο. Στο έργο υπάρχουν αναλογίες της πολιτικής ζωής της Γαλλιας στην εποχή της επανάστασης και της σύγχρονης Πολωνίας.

Κατύν του Αντρεϊ Βάϊντα

 
Στη δίνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας μαζικός τάφος με τα πτώματα 22.000 Πολωνών στρατιωτών αποκαλύπτεται στο δάσος του Κατίν. Οι ναζί θα ρίξουν τις ευθύνες στους Σοβιετικούς και το αντίστροφο για ένα έγκλημα που έμεινε ανεξιχνίαστο για δεκαετίες.


After image του Αντρεϊ Βάϊντα


το «Afterimage» βιογραφεί τον μοντερνιστή ζωγράφο Βλάντισλαβ Στρεμίνσκι, ίσως τον κορυφαίο Πολωνό εικαστικό του προηγούμενου αιώνα κι εμβληματικό θύμα των σταλινικών διώξεων. Τον συναντάμε στο μεταπολεμικό Λοντζ­, όταν αρνείται να υποκύψει στις κυβερνητικές εντολές και στο σοσιαλιστικό ρεαλισμό, χάνει τη θέση του καθηγητή στη Σχολή Καλών Τεχνών και σταδιακά αποκλείεται από κάθε δυνατότητα εργασίας για να επιβιώσει. Η ταινία εξιστορεί την υπερήφανη «πτώση» του περιγραφικά, μέσα από την αντιπαράθεση ασυμβίβαστων αγωνιστών και γραφικών καθεστωτικών, όπως σχεδόν σε όλες τις ταινίες του ύστερου Βάιντα.




Αντρέι Ρουμπλιόφ του Αντρει Ταρκόφσκι

 
Στη Ρωσία του 15ου αιώνα ο αγιογράφος Θεοφάνης ο Έλληνας επιλέγει ως βοηθό του το μοναχό Αντρέι Ρουμπλιόφ. Ο τελευταίος έχει διάφορους θεολογικούς προβληματισμούς κι όταν σε μια επιδρομή των Ταρτάρων αναγκάζεται να σκοτώσει, απαρνείται για μεγάλο διάστημα τη ζωγραφική. Μια ταινία στοχασμός πάνω στην τέχνη και την πνευματική αποστολή του καλλιτέχνη, η οποία βρήκε πολλά εμπόδια κατά την πρώτη προβολή της στη Σοβιετική Ένωση και για πρώτη φορά βλέπουμε στην κανονική της διάρκεια.



ο Καθρέφτης του Αντρέι Ταρκόφσκι

 
'Ενας συγγραφέας θυμάται τη ζωή του, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι τη σημερινή εποχή, αγγίζοντας ταυτόχρονα διάφορα μεγάλα ιστορικά γεγονότα όπως ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Χιροσίμα, η διένεξη Σοβιετικής 'Ενωσης-Κίνας κ.λπ. Η πιο προσωπική και ταυτόχρονα πιο ερμητική σε αλληγορίες ταινία του Ταρκόφσκι, είναι ταυτόχρονα και η πιο ποιητική του.


και το

Σταλκερ του Αντρει Ταρκόφσκι


Σε μια απροσδιόριστη μελλοντική κοινωνία τρεις άντρες διεισδύουν σε μια απαγορευμένη ζώνη και έρχονται αντιμέτωποι με βασικά υπαρξιακά και φιλοσοφικά ερωτήματα. Αλληγορικό οδοιπορικό με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και ντοστογιεφκικούς διαλόγους.

Φωτία πυροσβέστες του Μίλος Φόρμαν


Το θέμα της είναι η διακωμώδηση ενός χορού πυροσβεστών μιάς επαρχιακής πόλης και η εξαφάνιση των δώρων που θα προσφερθούν στους καλύτερους εργάτες της φωτιάς.




Υπόθεση δολοφονίας (to kill a priest) της Ανιέσκα Χόλαντ

 
Ενας Πολωνός ιερέας, αγωνιστής της Αλληλεγγύης, δολοφονείται από έναν αστυνομικό, που τον θεωρεί προδότη.


Ελένη του Πίτερ Γεϊτς

 
Η ταινία που αποκαλύπτει τα εγκλήματα των κομμουνιστών κατά την περίοδο του συμμοριτοπολέμου





Επιφώτιση του Κριστόφ Ζανουσι

 

Η ταινία Επιφώτιση, η τρίτη του Κριστόφ Ζανούσι, δεν είναι μονάχα το αδιαφιλονίκητο αριστούργημά του, αλλά και μια από τις κορυφαίες στιγμές του ευρωπαϊκού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’70.




Μετάνοια του Τεγκιζ Αμπουλατζε

 

Μια νεαρή κοπέλα ξεθάβει συνέχεια το πτώμα ενός τύραννου, για να μην αναπαυθεί ποτέ εν ειρήνη. Μια αλληγορία πάνω στο σταλινισμό και την αντίσταση των θυμάτων, που ήταν χρόνια απαγορευμένη στη Σ. Ενωση.




Σαγιατ Νοβα του Σεργκέι Παρατζάνοφ


Η ζωή και το έργο του Αρμένιου ποιητή Αρουθίν Σαγιαντίν (1712-1975), γνωστού ως Σάγιατ Νόβα. Ο Παρατζάνοφ κάνει ένα καθαρά ποιητικό σινεμά κατ' ομοίωση των γραπτών του Σάγιατ Νόβα. Ακίνητη κάμερα, απουσία διαλόγων, εικόνες-ταμπλό νοηματικά αυτοδύναμες, χωρισμός της ταινίας σε 8 ενότητες που συνδέονται με υπότιτλους και ποιήματα, λυρικές εικόνες μια ανείπωτης εικαστικής αρμονίας.


Sunday at Six του Lucian Pintilie



Θαλαμος 6,

Βελανιδιά,

Πολύ αργά,

το απόγευμα ενός βασανιστή του Λουτσιάνο Πιντιλιε



Κραυγές στη σιωπή του Ρολαντ Τζοφι


Ο Σίντνεϊ Σάντμπεγκ, ανταποκριτής των Τάιμς της Νέας Υόρκης, καλύπτει τα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου στην Καμπότζη. Μαζί με τον ντόπιο συνάδελφό του Ντιθ Πραν, βιώνουν και καταγράφουν τους παραλογισμούς του πολέμου αλλά και την αναπόφευκτη τραγωδία. Όταν τελικά οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αρχίζουν να εγκαταλείπουν τη χώρα, ο Ντιθ Πραν κατορθώνει να φυγαδεύσει την οικογένειά του στις ΗΠΑ, όμως αυτός μένει πίσω, προκειμένου να βοηθήσει τον Σάντμπεργκ να καλύψει τα γεγονότα. Ως αμερικανός υπήκοος, ο Σάντμπεργκ δεν έχει πρόβλημα να φύγει από την Καμπότζη, όμως το ίδιο δεν συμβαίνει και με τον Πραν, που είναι ντόπιος και οι Κόκκινοι Χμερ εισβάλλουν στη χώρα.




Sweet movie του Ντούσαν Μακαβεγιεφ

 

Το φίλμ δομείται εντελώς ελεύθερα και χωρίς στηρίγματα στο μύθο, γύρω απ' τη μικρή οδύσσεια δύο γυναικών. Η πρώτη (Κάρολ Λορ) ψάχνει για τη χαμένη της ευαισθησία και η δεύτερη προσπαθεί να περισώσει ό,τι απόμεινε απ΄ αυτήν. Η πρώτη είναι η Καναδέζα Μις Κόσμος 1984, σύζυγος του Μίστερ Κάπιταλ (κεφαλαίου), που πέφτει θύμα της επιτυχίας της και που οι περιπέτειές της αρχίζουν τη στιγμή που ο γυναικολόγος που ελέγχει τους παρθενικούς υμένες των υποψηφίων συζύγων του Μίστερ Κάπιταλ διαπιστώνει πως τα γεννητικά της όργανα…ακτινοβολούσαν φώς ανέσπερον! Όμως, τούτο το φως θα σβήσει απ' τις αλλεπάλληλες εμβαπτίσεις μέσα στα «αγαθά»: δολλάρια, γάλα, ζάχαρη, σεξ υστερικό με νέγρους με μυθικούς μυώνες και τραγουδιστές με μυθική φωνή. Τελικά θα πεθάνει πνιγμένη μέσα στη λειωμένη σοκολάτα.



Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...