Zouela Panta Philosoraptor

Η κοινωνική γεωγραφία της ρωσικής στέπας στις αρχές του 19ου αιώνα αποτελεί ένα σύνθετο πεδίο μελέτης των στρατηγικών επιβίωσης και της αλληλεπίδρασης διαφορετικών εθνοτικών και κοινωνικών ομάδων. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές του Β. Νικίτιν, η κοινή έκθεση στο σκληρό περιβάλλον αποκάλυψε βαθιές αποκλίσεις στον τρόπο με τον οποίο οι διάφοροι πληθυσμοί διαχειρίζονταν την αγροτική παραγωγή και την κοινωνική τους ενσωμάτωση. Αντιμέτωποι με κοινές αντιξοότητες, όπως οι καταστροφικές επιδρομές ακρίδων, οι επιδημίες και οι συχνές αποτυχίες της σοδειάς στις παρθένες γαίες, οι Γερμανοί έποικοι, οι Μενονίτες και οι Βούλγαροι επέδειξαν αξιοσημείωτη αγροτική αποδοτικότητα. Η αγροτική τους παράδοση μετουσιώθηκε σε απτή ευημερία: διέθεταν σταθερή επάρκεια σε σιτηρά και ζωικό κεφάλαιο, διατηρούσαν πλούσιους λαχανόκηπους και κατοικούσαν σε άρτια κατασκευασμένα σπίτια με βοηθητικούς χώρους. Η επιτυχία τους ήταν τόσο αδιαμφισβήτητη και ορατή από απόσταση, ώστε οι αρχές τούς εγκατέστησαν σκόπιμα ...

Η Μεγάλη Αικατερίνη πίστευε στη Μηχανικότητα  της εξουσίας: «νομοθετώ, άρα συμβαίνει». Όμως, όπως θα έλεγε ο [ Γκουρτζίεφ ] , οι άνθρωποι δεν είναι γρανάζια. Η αντίσταση των Καχάλ απέδειξε ότι το Πρόσωπο (ή η οργανωμένη κοινότητα) μπορεί να γίνει «φάντασμα» για τη μηχανή του κράτους όταν κατέχει το μονοπώλιο της πληροφορίας. Στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η αχανής ρωσική αυτοκρατορία προσπαθούσε να δαμάσει τα νέα, εύφορα αλλά έρημα εδάφη της νότιας Ουκρανίας, γεννήθηκε ένα σχέδιο που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως το αυτοκρατορικό «γκάμπι». Η Μεγάλη Αικατερίνη, βλέποντας τα αρχικά της κίνητρα για εθελοντική μετοίκηση να πέφτουν στο κενό, αποφάσισε το 1794 να παίξει μια πιο σκληρή παρτίδα. Επιχείρησε να χρησιμοποιήσει τη φορολογία ως όπλο εξαναγκασμού, επιβάλλοντας στους Εβραίους διπλάσιο φόρο σε σχέση με τους Χριστιανούς, μια βαριά ποινή που μέχρι τότε βάραινε μόνο τους Παλαιόπιστους, τάζοντας όμως πλήρη φορολογική απαλλαγή σε όσους θα δέχονταν να ξεριζωθούν και να αποικίσουν τη ...