Το Αυτοκρατορικό "Fail" της Αικατερίνης: Πώς οι Σκιώδεις Αριθμοί και ο Καρπός της Γης Νίκησαν τον Τσάρο
Η Μεγάλη Αικατερίνη πίστευε στη Μηχανικότητα της εξουσίας: «νομοθετώ, άρα συμβαίνει». Όμως, όπως θα έλεγε ο [ Γκουρτζίεφ ] , οι άνθρωποι δεν είναι γρανάζια. Η αντίσταση των Καχάλ απέδειξε ότι το Πρόσωπο (ή η οργανωμένη κοινότητα) μπορεί να γίνει «φάντασμα» για τη μηχανή του κράτους όταν κατέχει το μονοπώλιο της πληροφορίας. Στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η αχανής ρωσική αυτοκρατορία προσπαθούσε να δαμάσει τα νέα, εύφορα αλλά έρημα εδάφη της νότιας Ουκρανίας, γεννήθηκε ένα σχέδιο που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως το αυτοκρατορικό «γκάμπι». Η Μεγάλη Αικατερίνη, βλέποντας τα αρχικά της κίνητρα για εθελοντική μετοίκηση να πέφτουν στο κενό, αποφάσισε το 1794 να παίξει μια πιο σκληρή παρτίδα. Επιχείρησε να χρησιμοποιήσει τη φορολογία ως όπλο εξαναγκασμού, επιβάλλοντας στους Εβραίους διπλάσιο φόρο σε σχέση με τους Χριστιανούς, μια βαριά ποινή που μέχρι τότε βάραινε μόνο τους Παλαιόπιστους, τάζοντας όμως πλήρη φορολογική απαλλαγή σε όσους θα δέχονταν να ξεριζωθούν και να αποικίσουν τη ...