Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελληνικό Ροκ: Ο Ηλεκτρικός Ψαλμός της Ελευθερίας και η Έξοδος από τη Μηχανικότητα

«Η ιστορία του ελληνικού ροκ» 
σε σκηνοθεσία π. Πέτρου Μινωπέτρου


«Η ιστορία του ελληνικού ροκ 60s_70s»  σε σκηνοθεσία π. Πέτρου Μινωπέτρου

Μια ξεχωριστή, εναλλακτική καταγραφή της εγχώριας ροκ σκηνής μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του πατρός Πέτρου Μινωπέτρου —ενός δημιουργού που ισορροπεί με μοναδικό τρόπο ανάμεσα στην πνευματική του ιδιότητα και τη βαθιά του αγάπη για την τέχνη και τον κινηματογράφο. Η ταινία-ντοκιμαντέρ επιχειρεί να χαρτογραφήσει την πορεία, τις κορυφώσεις, τις αμφισβητήσεις και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις του ροκ φαινομένου στην Ελλάδα, από τις πρώτες αμήχανες προσπάθειες των '60s μέχρι τις ηλεκτρισμένες εκρήξεις των επόμενων δεκαετιών.

Μακριά από μια στείρα, εγκυκλοπαιδική παράθεση γεγονότων, ο σκηνοθέτης προσεγγίζει το θέμα με μια διεισδυτική, σχεδόν υπαρξιακή διάθεση. Μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, αυθεντικές μουσικές και εξομολογητικές συνεντεύξεις με τους πρωταγωνιστές της σκηνής, το φιλμ αναδεικνύει το ελληνικό ροκ όχι απλώς ως ένα μουσικό είδος, αλλά ως μια ζωντανή, οργισμένη κραυγή ελευθερίας, μια πηγή πνευματικής αναζήτησης και μια διαρκή ανάγκη έκφρασης της νεολαίας απέναντι στα στερεότυπα και το κατεστημένο κάθε εποχής.


Η προσέγγιση του π. Πέτρου Μινώπετρου στην «Ιστορία του Ελληνικού Ροκ» αποτελεί μια μοναδική οντολογική γέφυρα: εκεί που η βυζαντινή πνευματικότητα συναντά την ηλεκτρική παραμόρφωση. Στο Zouela Panta, το ελληνικό ροκ αναλύεται ως η [Συνειδητή Προσπάθεια] μιας ολόκληρης γενιάς να σπάσει το Hardware της συντηρητικής κοινωνίας και να εκφράσει το δικό της, αυθεντικό Software.

Μακριά από μια απλή μουσική καταγραφή, το ντοκιμαντέρ του π. Πέτρου Μινώπετρου ανατομεί το ελληνικό ροκ ως ένα υπαρξιακό φαινόμενο. Από την αθωότητα των '60s μέχρι την οργή της μεταπολίτευσης, η ταινία χρησιμοποιεί σπάνιο αρχειακό υλικό για να δείξει πώς ο ηλεκτρικός ήχος έγινε το όχημα μιας νεολαίας που αναζητούσε το Πρόσωπο μέσα σε έναν κόσμο στερεοτύπων. Είναι μια σπουδή πάνω στην ανάγκη του ανθρώπου να παραμείνει «ξύπνιος», χρησιμοποιώντας την ένταση και την αμφισβήτηση ως εργαλεία αφύπνισης.



Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...