Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αχιλλέας και Χελώνα: Το Αρχέγονο Infinite Loop και το Μαθηματικό Patch του Απείρου

Το παράδοξο του Αχιλλέα και της χελώνας είναι ένα από τα πιο διάσημα φιλοσοφικά και μαθηματικά αινίγματα της αρχαιότητας. Το διατύπωσε ο Ζήνων ο Ελεάτης (5ος αιώνας π.Χ.) για να υποστηρίξει τη θεωρία του δασκάλου του, Παρμενίδη, ότι η κίνηση και η αλλαγή είναι απλές ψευδαισθήσεις των αισθήσεών μας.


Η Ιστορία
Πού κρύβεται η παγίδα;

Ο Αχιλλέας, ο ταχύτερος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, δέχεται να τρέξει σε έναν αγώνα δρόμου εναντίον μιας αργοκίνητης χελώνας. Επειδή είναι σίγουρος για τη νίκη του, της δίνει ένα προβάδισμα, ας πούμε 100 μέτρων.

Ο αγώνας ξεκινά. Σύμφωνα με την κοινή λογική, ο Αχιλλέας θα προσπεράσει τη χελώνα σχεδόν αμέσως. Ο Ζήνων όμως αποδεικνύει το αντίθετο με το εξής σκεπτικό:

  1. Το 1ο βήμα: Για να φτάσει ο Αχιλλέας τη χελώνα, πρέπει πρώτα να καλύψει τα 100 μέτρα του προβαδίσματος. Στο χρόνο που χρειάζεται για να το κάνει αυτό, η χελώνα έχει προχωρήσει λίγο πιο κάτω (έστω 10 μέτρα).

  2. Το 2ο βήμα: Τώρα ο Αχιλλέας πρέπει να καλύψει αυτά τα 10 μέτρα. Μέχρι να τα διανύσει, η χελώνα έχει προχωρήσει ξανά (έστω 1 μέτρο).

  3. Το 3ο βήμα: Ο Αχιλλέας πρέπει να καλύψει αυτό το 1 μέτρο. Στο μεταξύ, η χελώνα έχει προχωρήσει μερικά εκατοστά.

Το συμπέρασμα του Ζήνωνα: Κάθε φορά που ο Αχιλλέας φτάνει στο σημείο όπου βρισκόταν η χελώνα, εκείνη έχει πάντα μετακινηθεί έστω και ελάχιστα πιο μπροστά. Επειδή αυτή η διαδικασία συνεχίζεται στο άπειρο, ο Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ τη χελώνα!

Στην πραγματικότητα, ο Αχιλλέας προφανώς και θα προσπεράσει τη χελώνα. Το παράδοξο βασίζεται στην εσφαλμένη (για την εποχή) παραδοχή ότι αν προσθέσεις άπειρα χρονικά διαστήματα, το αποτέλεσμα θα είναι άπειρος χρόνος.

Η σύγχρονη μαθηματική ανάλυση έλυσε το παράδοξο με την έννοια των ορίων και των απειροσειρών:

  • Το άθροισμα μιας άπειρης σειράς φθινόντων αριθμών (π.χ. $1/2 + 1/4 + 1/8 + 1/16...$) δεν ισούται με το άπειρο, αλλά συγκλίνει σε έναν πεπερασμένο αριθμό (στο συγκεκριμένο παράδειγμα, το 1).

Έτσι, ο Αχιλλέας χρειάζεται μεν άπειρα "βήματα" στη σκέψη του Ζήνωνα, αλλά τα διανύει σε ένα απολύτως συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Ο Ζήνων ο Ελεάτης, προκειμένου να υποστηρίξει τη θεωρία του Παρμενίδη ότι η κίνηση είναι μια ψευδαίσθηση των αισθήσεων, επιστρατεύει έναν αγώνα δρόμου. Δίνοντας προβάδισμα 100 μέτρων στη χελώνα, αποδεικνύει ότι ο Αχιλλέας, για να την φτάσει, πρέπει πρώτα να καλύψει το μισό της απόστασης, και μετά το μισό του μισού, στο άπειρο. Η παγίδα κρυβόταν στην παραδοχή ότι το άθροισμα άπειρων διαστημάτων ισούται με άπειρο χρόνο. Τα σύγχρονα μαθηματικά έδωσαν το Patch με τις απειροσειρές, αποδεικνύοντας ότι μια άπειρη σειρά φθινόντων αριθμών συγκλίνει σε πεπερασμένο όριο:

$$\sum_{n=1}^{\infty} \frac{1}{2^n} = \frac{1}{2} + \frac{1}{4} + \frac{1}{8} + \dots = 1$$

«Το Bug βρισκόταν στην πρόσθεση, όχι στην κίνηση.»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Καστανέντα: Η Λάμψη των Ματιών και το Μυστήριο της Σιωπηλής Γνώσης»

Η δύναμη της σιωπής εκδ. Κάκτος Ο εθνολόγος και συγγραφέας Κάρλος Καστανέντα γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας το 1931 και πέθανε το 1998. Σπούδασε κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Το 1968, πραγματοποιώντας εθνογραφική έρευνα σχετικά με την καλλιέργεια και τη χρήση παραισθησιογόνων φυτών από τους ιθαγενείς του Βόρειου Μεξικού, γνωρίστηκε με τον δον Χουάν, μάγο της φυλής των Γιάκι, και μυήθηκε στα μυστικά της φυλής μαθητεύοντας κοντά του για δέκα χρόνια. Η εμπειρία του αυτή αποτέλεσε τη βάση της διδακτορικής του διατριβής (1972) και δημοσιεύτηκε σε τρεις τόμους: "Η διδασκαλία του Δον Χουάν", "Μια ξεχωριστή πραγματικότητα", "Ταξίδι στο Ιξτλάν", στους οποίους αναλύει το σύστημα γνώσης των ιθαγενών, που προϋποθέτει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Άλλα έργα του είναι: "Ιστορίες δύναμης", "Ο δεύτερος κύκλος της δύναμης", "Το δώρο του αετού", "Εσωτερική φλόγα", "Η δύναμη της σιωπής...

Θανάσης Βαλτινός: Ο Λόγος των Ευαγγελίων και η Ιστορική Κάθαρση

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ π. ΠΕΤΡΟ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5 Ο Βαλτινός ομολογεί ότι ο λόγος των Ευαγγελιστών και οι ακολουθίες της Εκκλησίας αποτελούν το στέρεο υπόβαθρο της γλώσσας του. Του Π.Α. Ανδριόπουλου Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20:00-21:00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν. Αυτή την Κυριακή 10 Απριλίου 2016, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου βιβλίου του Θανάση Βαλτινού «Επείγουσα ανάγκη ελέου» θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Θανάση Βαλτινό. Η εκπομπή έχει τα θέματα: α) «Οι επιρροές στο έργο του Θανάση Βαλτινού: ο λόγος των Ευαγγελιστών, οι ακολουθίες της Εκκλησίας και η παράδοση» και β) «Η συμβολή της λογοτεχνίας (Βιβλία: Ορθοκωστά και Ανάπλους) στην ιστορική διερεύνηση της αλήθειας για τον εμφύλιο (1943 – 19...

Επίκουρος και Πολυσύμπαν: Η Σύγκρουση των Κόσμων και το «Καθαρό Τοπίο» της Δημιουργίας

Όπως οι [ Μεγάλες Δυνάμεις συγκρούστηκαν το 1914 ] αλλάζοντας τον παγκόσμιο χάρτη, ο Επίκουρος αναρωτιέται αν κάτι ανάλογο συμβαίνει σε συμπαντικό επίπεδο. Ο Επίκουρος πραγματεύεται το ερώτημα αν δύο σύμπαντα θα μπορούσαν να συγκρουστούν και να αλληλοεισχωρήσουν. Η απάντησή του βασίζεται στην ιδέα ότι κάθε σύμπαν γεννιέται σε ένα "καθαρό τοπίο". Ως απόδειξη αυτού, αναφέρει την απουσία πρωταρχικής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας εντός κάθε σύμπαντος, υποστηρίζοντας ότι αυτή η απουσία καθιστά αδύνατη μια τέτοια σύγκρουση. Από αστρονομικής σκοπιάς, η ύπαρξη ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας συνδέεται με ενεργειακά γεγονότα και θερμοκρασίες. Εάν ένα σύμπαν ξεκινούσε σε ένα "καθαρό τοπίο" χωρίς προηγούμενη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, αυτό θα υποδήλωνε μια αρχική κατάσταση με πολύ χαμηλή ενέργεια ή μια διαδικασία δημιουργίας που δεν παρήγαγε αρχικά φωτόνια. Στο δικό μας σύμπαν, ανιχνεύουμε την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου (CMB), η οποία είναι ένα λείψανο μι...