Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

«Χάμσουν: Η Ανατομία της Εξαθλίωσης και η Ύβρις προς το Θείο»

Κνουτ Χαμσούν (4 Αυγούστου 1859 - 19 Φεβρουαρίου 1952) Κνουτ Χάμσουν-Η ΠΕΙΝΑ Ήτανε τον καιρό που πεινασμένος παράδερνα στη Χριστιάνια. Πλαγιασμένος ψηλά στη σοφίτα μου, ακούω κάποιο ρολόι να χτύπα έξη φορές· ξημέρωνε πια· και στις σκάλες είχανε αρχίσει ν' ακούγονται τα σούρτα - φέρτα. Ευθύς μόλις άνοιξα τα μάτια μου, άρχισα από παλιά μου συνήθεια να συλλογιέμαι αν ήτανε τίποτα πού να με κάνη να' μαι χαρούμενος σήμερα. Τα πράγματα μου 'χαν έρθει λιγάκι ανάποδα τον τελευταίο καιρό· ένα - ένα, ότι πραγματάκια είχα , είχανε κουβαληθεί στου <<μπάρμπα>>· ήμουν καταντημένος νευρικός και μυγιάγγιχτος, μάλιστα δύο τρείς φορές είχα αναγκαστεί να μείνω όλη μέρα πλαγιασμένος από τις ζαλάδες. Πότε--πότε, άμα η τύχη μου τα' φέρνε αδέξια, κατάφερνα να εισπράττω από τη μια ή την άλλη εφημερίδα ένα τάλιρο για καμιά μου επιφυλλίδα. Άνοιξα το παράθυρο και κοίταξα έξω. Η θέα που είχα μπροστά μου ήτανε ένα σκοινί για άπλωμα ρούχων και έ...

«Φραγκόπουλος: Η Ιδιοκτησία της Μνήμης και η Επικείμενη Άλωση»

Θ. Δ. ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ Ώς τήν Άλωση... Ο τόπος μου είναι δικός μου καί τίποτα δε μπορεί να τόν αλλαξει ῏τά βράχια του, καί τό γιαλό του, καί τα κύματα μέ τό πυροφάνι, καί τά βουνά μέ τίς ορθωμένες τους πλαγίες, ο τόπος μου είναι δικός μου κι άς τρέχουν γύρο του γύπες καί μέσα του σκουλήκια. Ο τόπος μου είναι δικός μου, κι άν τό θέλησα ή δέν τό θέλησα εδώ είναι μια άλλη ιστορία, έπρεπε τάχα νά γεννηθώ εδώ ή έπρεπε νά δώσω στά παιδιά μου μιά καινούργια πατρίδα, νά πώ : πάμε νά φύγουμε πρίν πέσει η σκεπή καί μας πλακώσει και μείνουμε η καταραμένη ράτσα, ερημόσπιτοι, σάν τίς νυχτερίδες, αρνόντας τίς καρδίες μας ανήμπορα, ανάμεσα στούς ξένους, στά ξένα. Αυτό είναι μία άλλη ιστορία, καί χαίρομαι πού δεν έτυχε σέ μένα θά τύχει βέβαια κάποτε, όμως όχι στα χρόνια μας ...

Γκουρτζίεφ: Η Επιστήμη του Είναι και η Τέχνη του να "Ξυπνάς"

Ο  Γκουρτζίεφ  γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη (Gyumri), της σημερινής Αρμενίας ( τότε περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) γράφει για τόν πατέρα του... Για παράδειγμα, ήταν συνηθισμένος νά πηγαίνει για ύπνο νωρίς ώστε νά κάνει από νωρίς τό επόμενο πρωί ό,τι είχε αποφασίσει από πρίν, καί σ' αυτό δέν έκανε εξαίρεση ακόμα καί τη νύχτα του γάμου τής κόρης του. Είδα τόν πατέρα μου για τελευταία φορά το 1916. Ήταν τότε ογδόντα δύο ετών, γεμάτος ακόμα μέ υγεία καί δύναμη. Οί λίγες πρόσφατες άσπρες τρίχες στά γένια του διακρίνονταν μέ δυσκολία. Η ζωή του τελείωσε ένα χρόνο αργότερα, αλλά όχι φυσιολογικά. Το γεγονός αυτό, ύπηρό καί θλιβερό γία όλους όσους τόν γνώριζαν, καί ιδιαίτερα γία μένα, συνέβη στή διάρκει τής τελευταίας μεγάλης περιοδικής ανθρώπινης ψύχωσεις. Κάτα τής επίθεση των Τούρκων εναντίων της Αλεξανδρούπολης, όταν η οικογενειά μας υποχρεώθηκε νά φύγει, δέν ήθελε νά αφήσει το σπίτι τού στό έλεος της μοίρας, και καθώς προστάτευε τήν οικογένειακή περιουσία τόν τραυμα...

«Gist: Η Ανατομία των Μυστικών Ταγμάτων – Από την Αλληλοβοήθεια στην Εγκληματικότητα»

Μυστικές Εταιρείες-Νίκος Τσιφόρος Κοινωνιολογικά, ένας Αμερικάνος, ο Γκιστ, κατέταξε τις διάφορες μυστικές εταιρίες στις παρακάτω κατηγορίες: Φιλανθρωπικές Αλληλοβοήθειας Επαναστατικές και ρεφορμιστικές Πατριωτικές Θρησκευτικές Μυστηριώδεις ή μεταφυσικές και ερευνητικές από απόψεις μεταφυσικής κλπ. Στρατιωτικές (ή Ιπποτικές) Κοινωνικών επαφών Τιμητικές Καταπολέμηση ορισμένων κοινωνικών πληγών(αλκοολισμού, τοξικομανίας κλπ.) Απλώς διασκεδαστικές και εγκληματικές. Η Μασονία ανήκει στην φιλανθρωπία, στην αλληλοβοήθεια και είναι κοινωνικής επαφής. Αντίθετα οι επαναστατικές, οι πολιτικές και οι αντικοινωνικές, δηλαδή οι <<οι εγκληματικές>> εταιρείες, μπορούν να φτάσουν σέ εφαρμογές πού νά βλάπτουνε μέ πολύ κακό τρὀπο μιά κοινωνία ή ένα σύνολο. Άπ᾽αυτές , οι δύο πρώτες έχουνε βέβαια ένα σκοπό, πού πολλές φορές <<τίμιο>>, αλλά δεν διστάζουν κατά την Ιησουϊτικη εφαρμογή νά μεταχειριστούνε <<μέσα>> επιζήμια ή επικίνδυνα.

«Βιτγκενστάιν και Weininger: Η Τραγωδία της Τελειότητας και το Χρέος προς το "Είναι"»

RAY MONK ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΒΙΤΓΚΕΝΣΤΑΪΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΦΥΪΑΣ 1:ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΣΡΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ <<Γιατί να λέει κανείς την αλήθεια, όταν τον συμφέρει το ψέμα;>>. ... Το βιβλίο αποτελείτε από δύο μέρη: το <<βιολογικο-ψυχολογικό>> και το <<νοητικό-φιλοσοφικό>>. Στο πρώτο ο Weininger προσπαθει να αποδείξει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι βιολογικώς αμφισεξουαλικοί, είναι μίγμα αρσενικού και θηλυκού. Μόνο οι ανάλογίες δημιουργούν τη διάκριση και έτσι εξηγεί και την ύπαρξη των ομοφυλοφίλων, οι οποίοι είναι είτε θηλυκοί άνδρες είτε αρσενικές γυναίκες. Το επιστημονικό μέρος του βιβλίου τελειώνει με ένα κεφάλαιο για τις <<Χειραφετημένες γυναίκες>>, όπου ο Weininger κάνει χρήση θεωρείας πέρι αμφισεξουαλικότητας για να στραφεί κατά του φεμινιστικού κινήματος: <<Οι απαιτήσεις της γυναίκας για απελευθέρωση και οι προσπάθειες της γι' αυτήν είναι ευθέως ανάλογες της δόσης ανδρισμού που κουβαλάει μέσα της>>, υποστηρίζει. Οι γυναίκες αυτές είναι ...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...