Ταρκόφσκι, όπως Εκκλησία: Πνευματικότητα εναντίον ολοκληρωτισμού!(Μέρος 1)
Στην πνευματικότητα του μεγάλου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986) αναφέρεται ο π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης στην ομιλία του με τίτλο: «Η πνευματικότητα του Ταρκόφσκι μέσα από τον κινηματογραφικό λόγο», στο πλαίσιο της εκδήλωσης «NOSTALGHIA» που διοργανώθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ. Ο π. Πέτρος Μινώπετρος μιλά επίσης για τη γενικότερη κατάσταση που στη Ρωσία την εποχή που ζούσε ο Ταρκόφσκι, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα είναι για τη Ρωσία κάτι σαν την Αναγέννηση της Δύσης.
Η Ρωσική Αναγέννηση και το Βάρος της Ιστορίας
Ο 19ος αιώνας λειτούργησε για τη Ρωσία ως μια πνευματική Αναγέννηση. Ο Ταρκόφσκι, αν και παιδί της σοβιετικής εποχής, κουβαλούσε μέσα του αυτή την κληρονομιά. Για εκείνον, η τέχνη ήταν μια μορφή θείας λειτουργίας, μια αναζήτηση της ομορφιάς που —κατά τον Ντοστογιέφσκι— «θα σώσει τον κόσμο».
«Αντρέι Ρουμπλιόφ»: Η Ανάκτηση της Μνήμης
Σε μια χώρα που επέβαλε τον αθεϊσμό, ο Ταρκόφσκι δημιούργησε το έπος του «Αντρέι Ρουμπλιόφ». Μέσα από τη ζωή του μεγάλου αγιογράφου, ο σκηνοθέτης κατάφερε να αποκαταστήσει την ιστορική και πολιτιστική μνήμη της Ρωσίας, σπάζοντας τα δεσμά της κρατικής «πλύσης εγκεφάλου».
Ενώ το καθεστώς προσπαθούσε να επιβάλει τη [Γιορτή του Πεύκου στην Ουγγαρία] και να διαγράψει την πίστη, ο Ταρκόφσκι χρησιμοποιούσε την κάμερα για να επιστρέψει στις ρίζες
Οι ταινίες του Ταρκόφσκι, η θεία λειτουργία και η ομορφιά που θα σώσει τον κόσμο!(Μέρος 2)
Πνευματικότητα εναντίον Ολοκληρωτισμού
Ο κινηματογραφικός λόγος του Ταρκόφσκι ήταν μια διαρκής μάχη για την ελευθερία της έκφρασης. Η "Nostalghia" του δεν ήταν μόνο για την πατρίδα, αλλά για έναν κόσμο όπου το πνεύμα υπερέχει της ύλης. Η ομορφιά στις ταινίες του δεν είναι διακοσμητική, είναι υπαρξιακή ανάγκη.

.png)