Υπάρχουν σελίδες της ιστορίας που πολλοί θα ήθελαν να μείνουν θαμμένες. Σελίδες που δεν μιλούν για ηρωισμούς, αλλά για προδοσίες, ξένο δάκτυλο και έναν ανελέητο πόλεμο κατά της ελληνικής ψυχής.
Τα ντοκουμέντα που φέρνουμε στο φως σήμερα δεν είναι απλές θεωρίες. Είναι οι αποδείξεις μιας προμελετημένης καταστροφής.
Ο «Χορηγός» και το Όργανο της Καταστροφής
Ας μιλήσουμε με αριθμούς και ονόματα. Την περίοδο 1946-1949, ο λεγόμενος «συμμοριτοπόλεμος» δεν ήταν μια εσωτερική υπόθεση.
Οργανωτής: Σοβιετική Ένωση.
Όργανο: Το Κ.Κ.Ε.
Ενισχυτές: Οι «Λαϊκές Δημοκρατίες» του παραπετάσματος.
Οι απώλειες; Συγκλονιστικές. 170.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, την υγεία τους ή την ελευθερία τους. Από αξιωματικούς και οπλίτες μέχρι κληρικούς και 28.000 παιδιά που απήχθησαν και μεταφέρθηκαν σε κομμουνιστικές χώρες. Η Ελλάδα αιμορραγούσε υπό τις εντολές ξένων κέντρων.
"Αυτή η συστηματική εξόντωση θυμίζει τις μεθόδους που είδαμε στο [Γολοντομόρ] και τις θηριωδίες του σταλινικού καθεστώτος".
Η Προδοσία της Μακεδονίας: Οι Οδηγίες της 5ης Ολομέλειας
Εκεί που η ιδεολογία συνάντησε την εθνική μειοδοσία. Οι οδηγίες του Κ.Κ.Ε. προς τη ΝΟΦ (Ναυταθλητική Ομοσπονδία Ελλάδος – προκάλυμμα των Σλαβομακεδόνων) ήταν ξεκάθαρες:
Παράδοση της διοίκησης της Καστοριάς, της Φλώρινας και της Έδεσσας.
Υποχρεωτική διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας στα σχολεία.
Στόχος: Η δημιουργία «Ομοσπόνδου Κράτους της Μακεδονίας του Αιγαίου».
Το Κ.Κ.Ε. δεν πολεμούσε για τον εργάτη. Πολεμούσε για τον διαμελισμό της Ελλάδας, συνεργαζόμενο ανοιχτά με Βούλγαρους πράκτορες και σαμποτέρ.
Ηγέτες ή «Χαφιέδες»; Η Εσωτερική Σήψη
Το πιο ειρωνικό; Το ίδιο το Κ.Κ.Ε. κατηγόρησε κατά καιρούς το σύνολο σχεδόν των ηγετικών του στελεχών ως «χαφιέδες» και «πράκτορες της Ασφάλειας». Ονόματα-θρύλοι της αριστεράς, από τον Άρη Βελουχιώτη και τον Γιώργο Σιάντο μέχρι τον Νίκο Ζαχαριάδη και τον Μάρκο Βαφειάδη, μπήκαν στη μαύρη λίστα της ίδιας τους της παράταξης. Μια οργάνωση που τρεφόταν από την καχυποψία και την αυτοκαταστροφή.
"Η απαγωγή των 28.000 παιδιών ήταν η απόλυτη παραβίαση της [παιδαγωγικής ηθικής], σε αντίθεση με τις θεωρίες που εξετάσαμε για τον Μακαρένκο".
Επίλογος: Το Μάθημα της Ιστορίας
Ο κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός στην Ελλάδα δεν ήταν μια ουτοπία. Ήταν μια δυστοπία που επιβλήθηκε με την τρομοκρατία της ΟΠΛΑ, την πείνα και τα στρατόπεδα. Η συνεργασία με τους εχθρούς του έθνους για την κατάληψη της εξουσίας παραμένει το πιο σκοτεινό στίγμα εκείνης της εποχής.
"Η προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας είναι το 'δεκανίκι' που περιγράφει η [Λιλή Ζωγράφου στην Αντιγνώση]"
Όταν η ιδεολογία μπαίνει πάνω από την πατρίδα, το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: αίμα και ερείπια
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου