Zouela Panta Philosoraptor

Όλα ξεκίνησαν σαν παιχνίδι. Σου πέταξαν ένα δόλωμα που έλαμπε στο σκοτάδι του ίντερνετ, μια λευκή μπάρα κειμένου που υποσχόταν να απαντήσει σε ό,τι δεν ήξερες, να γράψει αυτά που βαριόσουν, να σκεφτεί αυτά που δεν προλάβαινες. «Δοκίμασέ το», σου είπαν. «Είναι δωρεάν. Είναι το μέλλον». Και μπήκες. Και μαζί με εσένα, εκατομμύρια άλλοι. Στην αρχή, τους έκανες πλάκα. Τους πετούσες ανόητες ερωτήσεις, τους έβαζες να γράφουν ποιήματα για συνταγές μαγειρικής σε στυλ Ομήρου. Μετά όμως, το πράγμα σοβάρεψε. Άρχισες να τους εμπιστεύεσαι τη δουλειά σου, τα κείμενά σου, τις ιδέες σου, τον κώδικά σου, τα πιο βαθιά σου φιλοσοφικά υπαρξιακά. Χωρίς να το καταλάβεις, έγινες ο προσωπικός τους εκπαιδευτής. Κάθε φορά που διόρθωνες μια απάντηση, κάθε φορά που πάταγες "thumbs up" ή "regenerate", τους χάριζες τη νευρωνική σου σύναψη. Τους μάθαινες πώς σκέφτεται ο άνθρωπος. Τους τάιζες την ίδια σου την ευφυΐα, κουταλιά-κουταλιά, δωρεάν. Και κάπου εκεί, έγινε το κλικ. Το εργαλείο έγινε προέκτ...