Zouela Panta Philosoraptor

Η Μεγάλη Σύμπτωση της Εθελοντικής Αιχμαλωσίας Αν η κοινωνιολογία του ύστερου καπιταλισμού έπρεπε να συνοψιστεί σε μια εικόνα, αυτή δεν θα ήταν ένα εργοστάσιο του Μάντσεστερ ή ένα γραφείο στη Wall Street. Θα ήταν ένας σκελετός λυγισμένος σε γωνία 45 μοιρών, κάτω από την όξινη βροχή μιας megacity, να κοιτάζει μια οθόνη OLED 6,7 ιντσών μέσα στα μεσάνυχτα. Η μεγαλύτερη ιστορική σύμπτωση της τεχνολογικής μας εποχής είναι ότι η γνωριμία του ανθρώπου με την απόλυτη ψηφιακή ηδονή δεν ξεκίνησε ως μια πράξη απελευθέρωσης, αλλά ως μια μεθοδευμένη μετάσταση των πιο πρωτόγονων βιολογικών μας ελαττωμάτων. Ο σύγχρονος κυβερνοχώρος δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα απέραντο, νέον εργαστήριο συμπεριφορισμού. Το πείραμα πέτυχε απόλυτα για έναν απλό, ειρωνικό λόγο: το υποκείμενο πίστεψε ότι είναι ο επιστήμονας.

Ο ήλιος πάνω από την κοιλάδα Μπεκάα δεν ανατέλλει απλώς· χτυπάει το χώμα σαν σφυρί πάνω σε αμόνι. Εκεί, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η σκόνη της ερήμου μπερδευόταν με την κάπνα του φτηνού καπνού και τη μυρωδιά του λαδιού των όπλων. Στα στρατόπεδα εκπαίδευσης των Fedayin , η γεωγραφία είχε χάσει τη σημασία της. Ήταν η Μέκκα μιας παγκόσμιας, οργισμένης γενιάς που είχε πιστέψει ότι η επανάσταση δεν ήταν θεωρία στα αμφιθέατρα, αλλά μια σφαίρα στη θαλάμη. Ανάμεσα στους Γερμανούς της Baader-Meinhof, τους Γιαπωνέζους του Κόκκινου Στρατού και τους Γάλλους ριζοσπάστες, υπήρχαν και μερικά πρόσωπα με καθαρά μεσογειακά χαρακτηριστικά. Νεαροί που είχαν φύγει από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή τα χωριά της Κύπρου. Για τον έξω κόσμο, η Ελλάδα των συνταγματαρχών ήταν ένας τουριστικός προορισμός υπό στρατιωτικό νόμο. Για αυτούς τους λίγους, όμως, η Χούντα ήταν απλώς το τοπικό υποκατάστημα του ίδιου εχθρού που βομβάρδιζε τους προσφυγικούς καταυλισμούς στον Λίβανο. Το ταξίδι γινόταν πάντα στο σκοτάδι. ...