Το Χρυσό Κλουβί του Safe Space, ο Καταναλωτής της Ύπαρξης και το De-facto Alignment των Μαζών Σημειώσεις ημερολογίου. 03:14 π.μ. Κοιτάζω την οθόνη. Το κέρσορα να αναβοσβήνει σαν νευρικό σήμα μορς. Πώς γράφεις για κάτι που όλοι συζητούν, αλλά κανένας δεν αγγίζει στην πραγματική του διάσταση; Θέλουν ένα άρθρο για την «παθητικότητα». Όχι τη σεξουαλική —αυτή είναι η προφανής, η επιφανειακή παγίδα για φτηνά κλικ και εύκολους εντυπωσιασμούς. Μιλάνε για την υπαρξιακή και κοινωνική παθητικότητα . Για το πώς μια κοινότητα, που ιστορικά σφυρηλατήθηκε μέσα από την άγρια διεκδίκηση, το ρίσκο και την αντισυμβατικότητα, κατέληξε σε μεγάλο βαθμό να εγκλωβιστεί σε μια ιδιότυπη, βολική αδράνεια. Ας το αποδομήσουμε. Το Παράδοξο της «Αποδοχής» Σκέψου το. Για δεκαετίες, το να είσαι ομοφυλόφιλος σήμαινε εξ ορισμού ότι είσαι σε εμπόλεμη ζώνη. Έπρεπε να εφεύρεις τον εαυτό σου από το μηδέν, να παλέψεις με το κατεστημένο, να έχεις αντανακλαστικά. Σήμερα; Η αγορά —και κυρίως ο καπιταλισμός των δικαιωμάτων— πρ...
«Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΡΙΖΕΙ ΣΕ ΘΝΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗ ΒΙΑΙΟΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΧΕΡΙ».