Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λευκά Κελιά ή Χώροι Μνήμης; Η "Ετεροκαθοριζόμενη" Ελλάδα και ο Δικαστικός Αθεϊσμός


Η συζήτηση για τα θρησκευτικά σύμβολα στην εκπαίδευση αναδεικνύει τη μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στο ευρωπαϊκό Software της «ουδετεροθρησκείας» και το ελληνικό Hardware της παράδοσης. Στο Zouela Panta, η παρέμβαση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΔΑΔ) και η εγχώρια νομική ανάλυση εξετάζονται ως η προσπάθεια επιβολής ενός «λευκού κελιού» στη συλλογική μνήμη, την ώρα που η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται.

Το αθεϊστικό κέντρο συνταγματικού δικαίου της Ευρώπης

Το αθεϊστικό κέντρο συνταγματικού δικαίου της Ευρώπης, παίρνει αποφάσεις για τα θρησκευτικά σύμβολα στην Ορθόδοξη Ελλάδα.

Αθήνα- Με αφορμή την καταδίκη της Ιταλίας από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την παρουσία σταυρών στις σχολικές τάξεις, το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου οργάνωσε ανοικτή εκδήλωση με θέμα «Τα θρησκευτικά Σύμβολα στην Εκπαίδευση». «Το θέμα παίρνει νέα τροπή με την απόφαση του ΔΑΔ, που υποστηρίζει ότι ο σταυρός μπορεί έστω και έμμεσα να επιβάλει θρησκευτικές πεποιθήσεις», επισημαίνει ο κ. Ν. Αλιβιζάτος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Παν. Αθηνών.

Ωστόσο, η απόφαση δεν είναι προς το παρόν δεσμευτική για την Ελλάδα. «Μόνο όταν η απόφαση θα προέρχεται από την Ολομέλεια του δικαστηρίου θα είναι δεσμευτική ως ερμηνευτικό δεδικασμένο λόγω της φύσης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου», εξηγεί η δρ Συνταγματικού Δικαίου Αλκμήνη Φωτιάδου. «Τότε η Ελλάδα θα κληθεί είτε να αυτοκαθοριστεί με τη θέσπιση νομοθεσίας ή την καθιέρωση κάποιας πάγιας πρακτικής, είτε να ετεροκαθοριστεί, αν καταδικαστεί αντίστοιχα από το ΔΑΔ».


Από τη πλευρά του ο κ. Ιωάννης Κονιδάρης, καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δήλωσε ότι «το θέμα των θρησκευτικών συμβόλων στη δημόσια εκπαίδευση είναι πολύ ευρύτερο από την ύπαρξη μιας εικόνας στις σχολικές τάξεις. Η απόφαση του ΔΑΔ ούτε μας αφορά ούτε μας δεσμεύει προς το παρόν.

Τη στιγμή αυτή προέχει η κοινωνική συνοχή, καθώς η δύσκολη ώρα που περνάει η πατρίδα μας δεν επιτρέπει διχασμούς και συγκρούσεις». «Η σχετική διαμάχη στη Δυτική Ευρώπη δεν λαμβάνει χώρα μεταξύ "πιστών- απίστων", αλλά είναι κατάλοιπο της σύγκρουσης Ρωμαιοκαθολικισμού και Προτεσταντισμού», υπενθυμίζει ο κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου, δρ Θεολογίας και Σύμβουλος στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

«Στην Ελλάδα τα θρησκευτικά σύμβολα συνδέονταν συνειρμικά με τον αγώνα κατά της Τουρκοκρατίας, αλλά σταδιακά εντάχθηκαν στην παράδοση: ο σταυρός βρίσκεται στη σημαία, στα φαρμακεία και τα νοσοκομεία». Όπως παρατηρεί «σήμερα οι εικόνες κοσμούν τις τάξεις όπως οι ήρωες του '21 και ο γεωφυσικός χάρτης.

Δεν είμαι υπέρ της αφαίρεσής τους. Τα αναρτημένα σύμβολα μπορούν να αυξηθούν για να εκφράζουν όλους τους μαθητές: θα μπορούσαν να προστεθούν σύμβολα άλλων δογμάτων, εφόσον στην τάξη έχουμε αλλοδαπούς μαθητές, αλλά και άλλες προσωπικότητες- διεθνούς εμβέλειας. Το ζητούμενο δεν είναι να κάνουμε τις τάξεις "λευκά κελιά", αλλά ελκυστικούς χώρους μάθησης με τους οποίους οι μαθητές να ταυτίζονται. Η ουδετεροθρησκεία προήλθε από το κίνημα του Διαφωτισμού, ωστόσο στον ευρωπαϊκό πολιτισμό σημαντικό ρόλο έπαιξε μέχρι σήμερα και η θρησκευτικότητα», καταλήγει.


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...

«Καστανέντα: Η Λάμψη των Ματιών και το Μυστήριο της Σιωπηλής Γνώσης»

Η δύναμη της σιωπής εκδ. Κάκτος Ο εθνολόγος και συγγραφέας Κάρλος Καστανέντα γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας το 1931 και πέθανε το 1998. Σπούδασε κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Το 1968, πραγματοποιώντας εθνογραφική έρευνα σχετικά με την καλλιέργεια και τη χρήση παραισθησιογόνων φυτών από τους ιθαγενείς του Βόρειου Μεξικού, γνωρίστηκε με τον δον Χουάν, μάγο της φυλής των Γιάκι, και μυήθηκε στα μυστικά της φυλής μαθητεύοντας κοντά του για δέκα χρόνια. Η εμπειρία του αυτή αποτέλεσε τη βάση της διδακτορικής του διατριβής (1972) και δημοσιεύτηκε σε τρεις τόμους: "Η διδασκαλία του Δον Χουάν", "Μια ξεχωριστή πραγματικότητα", "Ταξίδι στο Ιξτλάν", στους οποίους αναλύει το σύστημα γνώσης των ιθαγενών, που προϋποθέτει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Άλλα έργα του είναι: "Ιστορίες δύναμης", "Ο δεύτερος κύκλος της δύναμης", "Το δώρο του αετού", "Εσωτερική φλόγα", "Η δύναμη της σιωπής...

Θανάσης Βαλτινός: Ο Λόγος των Ευαγγελίων και η Ιστορική Κάθαρση

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ π. ΠΕΤΡΟ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5 Ο Βαλτινός ομολογεί ότι ο λόγος των Ευαγγελιστών και οι ακολουθίες της Εκκλησίας αποτελούν το στέρεο υπόβαθρο της γλώσσας του. Του Π.Α. Ανδριόπουλου Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20:00-21:00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν. Αυτή την Κυριακή 10 Απριλίου 2016, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου βιβλίου του Θανάση Βαλτινού «Επείγουσα ανάγκη ελέου» θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Θανάση Βαλτινό. Η εκπομπή έχει τα θέματα: α) «Οι επιρροές στο έργο του Θανάση Βαλτινού: ο λόγος των Ευαγγελιστών, οι ακολουθίες της Εκκλησίας και η παράδοση» και β) «Η συμβολή της λογοτεχνίας (Βιβλία: Ορθοκωστά και Ανάπλους) στην ιστορική διερεύνηση της αλήθειας για τον εμφύλιο (1943 – 19...