Ο Κομμουνισμός, Θεωρία και Πράξις
Η ανάλυση του Γεωργίου Γεωργαλά για τον Κομμουνισμό προσφέρει μια αποδομητική ματιά στο Software του Μαρξισμού, αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές του αντιφάσεις και τον δογματικό του χαρακτήρα. Στο Zouela Panta, ο Μαρξισμός αντιμετωπίζεται ως μια «υλιστική θεολογία» που επιχείρησε να μετατρέψει την Ιστορία σε μια άκαμπτη, μηχανιστική διαδικασία, αγνοώντας το Πρόσωπο και την πνευματική ελευθερία.
Κουμουνισμός, αποδειχθει απλώς μια από τις μεθόδους για την εισαγωγή καθυστερημένων κοινωνιών στη βιομηχανική εποχή (Ρωσία, Κίνα, πρώην Γιουκοσλαβία)(σελ.78).
Το 1967 στα 50 χρόνια σοβιετοκού καθεστώς 46% τεχνοκράτες - 16% εργάτες (σελ. 79).
Ο μαρξισμός, με τον Ιστορικό Υλισμό τους πραγματοποιούν μια περίεργη συγφχώνευση Φύσεως και Ιστορία.( σελ. 53).
Ο Ιστορικός Υλισμός είναι ένας απόλυτος τελεολογισμός = εσχατολογική θεωρία.
Άλλη αντίφασις του Ιστορικού Υλισμού είναι και το γεγονός ότι θέτει ενά τέρμα στην Ιστορική εξέλιξη. (σελ.55)
Συνεπώς, κατά τον μαρξισμό, η οικονομία και πίο συγκεκριμένα ακόμα η παραγωγή, καθορίζει όλα τα κοινωνικά και ιστορικά φαινόμενα. Η οικονομία είναι η βάση όπως και η παραγωγή.
Διαλεκτικός υλισμός περιέχει και την στατική αντίληψη για το κόσμο.
"Σοσιαλιστικά" μέτρα φαίνεται ότι εισηγήθηκε στις πόλεις της μεγάλης Ελλάδας και ο Πυθαγόρας με τα ομοκόϊα, τα πάντα ήσαν κοινά.
Μάρξ:
- Εβραϊκής καταγωγής
- Μυστικιστής
- αίσθημα διωγμένου
- η αλαξοπιστία της οικογένειας του
- η δυστιχία μέσα στην οποία έζησε
Χώρες που έζησε: Γερμανία - Γαλλία - Αγγλία.
Πηγές:
- Γαλλικός σοσιαλισμός.
- Γερμανική φιλοσοφία.
- Αγγλική πολιτική οικονομία.
Αλληλεξάρτηση:
- Διαλεκτικός υλισμός.
- Ιστορικός υλισμός.
- Οικονομικές αντιλήψεις του.
- Οι θεωρείες του για το κράτος και την επανάσταση.
Μέθοδος: Ματαιοδοξία
- Διαλεκτική -->τριαδικός κύκλος(δογματισμός-Θέσις - Αντίθεσις - Σύνθεσις). Προέλευση από τους αρχαίους Έλληνες.
- Μάρξ + Έγκελς , Λουδοβίκος Φόϋερμπαχ .
- Η ύλη είναι το πρώτο και κύριο δεδομένο. Η ύλη κινείτε μόνη της. Ο κόσμος είναι καθαρά υλικός και κινήται μόνος του, όρα είνια απόλυτος δυνατό να τον κατανοούμε πλήρους και να καταλάβουμε ολόκληρη την απόλυτη αλήθεια.
Ο διαλεκτικός υλισμός περιέχει στατική αντίληψης για το κόσμο.(ο χοντροκομένος, χυδαίος και μηχανισμός(υπεραπλούστευση όλων των φαινωμένων)υλισμός του = Πλήρης δογματισμός.
Η Μαρξιστική κοσμοθεωρία διακρίνεται επίσης για τον στενό δογματισμό της.
Η Διαλεκτική δεν υπάρχει στην ύλη. Υπάρχει στην ενέργεια. Η διαλεκτική και υλισμός είναι ασυμβίβαστα.
Διαλεκτικός υλισμός = Πολιτική σκοπιμότητα.
Ιστορικός υλισμός περιορίζει εξαιρετικά τις κοινωνικοϊστορικές οντότητες και φτωχαίνει την εικόνα της κοινωνίας. Χρισιμοποιεί αφηρημένα πρώτυπα και όχι πραγματικά. Αγνοεί τον άνθρωπινο παράγοντα. Χαρακτηρίζετε από μία επιστημονικοφανής μορφή της θρησκευτικής πίστεως (Ιουδαϊκή-Χριστιανική) για την πορεία της ανθρωπότητας προς την τελική σωτηρία της.
Κεφάλαιο: η ιδιοποίηση της υπεραξίας από τον κεφαλαιούχο, συνηστά την εκμετάλλευση. Το Κεφάλειο δεν είναι τίποτα άλλο, παρά άθροισμα κλάπεισης εργασίας.
Το κράτος είναι ο ειδικός μηχανισμός καταπιέσεως μιας τάξης από την άλλη τάξη.
Σύμμιξη μύθου και επιστήμης γεννά μία ιδιότυπη υλιστική και αριστερά "θεολογία".
Η αμφιβολία απαγορεύεται. Η ανησυχία διώκεται. Η έρευνα εμποδίζεται και φθάνουμε στην φανατική πίστη(ιδιότυπη αριστερή "Θρησκεία".
Σοσιαλισμός: κατάργηση κάθε είδους εκμεταλεύσεως ανθρώπου από άνθρωπο και λαού από λαό.
Η καθιέρωση μία υπερελευθερίας η οποία συνεχώς επεκτεινόμενη, θα οδηγήση βααθμιαίως, στην πλήρη εξάλειψη κάθε καταναγκασμού και εν τέλει της ίδιας της κρατικής εξουσίας.
Η εξάλειψις των διαφόρων και ανισοτήτων μεταξύ των ανθρώπων, δηλαδή η κατάργησις των κοινωνικών τάξεων.
Ασθενός Κρίκος: σύμφωνα με αυτή τη θεωρία δεν θα λάβει μέρος σε ανεπτυγμένη καπιταλιστηκή χώρα, αλλά στον πιο "ασθενή κρίκου" του καπιταλισμού. Αν φαντασθούμε τον καπιταλισμό σε μια μεγάλη αλυσίδα όπου κέθα κρίκος είναι μια χώρα. Θα ψάξουμε να βρούμε της πιο αθσενής και εκεί θα καταφέρουμε τα κτυπήματα τους. Αφού τη σπάσουμε εκεί, θα μπορέσουμε να τη διαλύσουμε μετά,σιγα σιγα ολόκληρη.
Κριση 1900-1903: Προκαλεί την εμφάνιση των μονοπολίων. Τελικά, όμως, θα οδηγήση δια των μετοχικών εταιριών, στον "νεοκαπιταλισμό" που ουσιαστικά πραγματοποεί τον "Σοσιαλισμό" όχι δια της καταργήσεως του κεφαλαίου, αλλά δια της διασποράς του σε αναρίθμητους κεφαλαιούχους.
1939: Η Η.Π.Α. αναδεικνήεται σε παγκόσμιο βιομηχανικό κέντρο. Οι Η.Π.Α. έγιναν το εργοστάσιο και η τράπεζα του κόσμου και Πολιτικής απειρίας 1944-45.
1918: ΕΣΔΔ και Κίνα παράδειγμα Κουμουνιστικοποίηση. Η συγχώνευση του βιομηχανικού με το τραπεζικό κεφάλαιο. Έτσι γεννάται το χρηματιστηριακό κεφάλαιο.
Ο Κομμουνισμός, Θεωρία και Πράξις, Γεωργιίου Κ. Γεωργαλά, Νέα θέσις.