Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Ταυτότητες σε Συνδυασμό: Ο Ραβίνος, ο Στρατιώτης και ο Ιδεολόγος στην Πολυπλοκότητα του Ισραήλ»

Η εβραϊκή πραγματικότητα δεν είναι μονοσήμαντη, αλλά αποτελείται από διακριτούς ρόλους: ο Ραβίνος (πνευματική ηγεσία), ο Ισραηλίτης/Ισραηλινός (πολιτική ιδιότητα), ο Εβραίος (θρησκευτική/πολιτισμική ένταξη) και ο Σιωνιστής (πολιτική θέση). Η δυνατότητα ενός ατόμου να φέρει έναν ή περισσότερους από αυτούς τους τίτλους —ή και κανέναν (όπως ο μη-Εβραίος Σιωνιστής)— αποδεικνύει ότι η ταυτότητα είναι ένα δυναμικό σύνολο επιλογών και καταγωγής. Η κατανόηση αυτών των συνδυασμών αποτρέπει τη στοχοποίηση ολόκληρων ομάδων και αναδεικνύει την πολυπλοκότητα του Προσώπου μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Ραβίνος: Ο ραβίνος είναι ένας θρησκευτικός ηγέτης του Ιουδαϊσμού. Οι ραβίνοι είναι υπεύθυνοι για την διδασκαλία, τη νομολογία και την ηγεσία των εβραϊκών κοινοτήτων. Οι ραβίνοι είναι συνήθως εκπαιδευμένοι σε μια ραβινική σχολή και έχουν λάβει επίσημη αναγνώριση από μια εβραϊκή κοινότητα.

Ισραηλίτης: Ο Ισραηλίτης είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν άνθρωπο που είναι πολίτης του Ισραήλ. Ο όρος αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή την εθνικότητα του ατόμου.

Εβραίος: Ο Εβραίος είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν άνθρωπο που είναι μέλος της εβραϊκής θρησκείας ή κοινότητας. Ο όρος αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανεξάρτητα από τη φυλή ή την εθνικότητα του ατόμου.

Σιωνιστής: Ο Σιωνιστής είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι οι Εβραίοι έχουν δικαίωμα σε ένα εθνικό κράτος στην γη του Ισραήλ. Ο σιωνισμός είναι ένα πολιτικό κίνημα που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα.

Συμπερασματικά, ο ραβίνος, ο Ισραηλίτης και ο εβραίος μπορεί να είναι θρησκευόμενοι ή μη θρησκευόμενοι. Ο σιωνιστής μπορεί να είναι θρησκευόμενος ή μη θρησκευόμενος, αλλά πιστεύει ότι οι Εβραίοι έχουν δικαίωμα σε ένα εθνικό κράτος στην γη του Ισραήλ.

Ακολουθούν μερικές παραδείγματα από τις διαφορετικές πεποιθήσεις των ραβίνων, των Ισραηλιτών, των Εβραίων και των Σιωνιστών:

  • Ραβίνος: Ένας ραβίνος μπορεί να είναι σιωνιστής ή μη σιωνιστής. Ένας ραβίνος μπορεί να είναι θρησκευόμενος ή μη θρησκευόμενος.
  • Ισραηλίτης: Ένας Ισραηλίτης μπορεί να είναι ραβίνος ή μη ραβίνος. Ένας Ισραηλίτης μπορεί να είναι θρησκευόμενος ή μη θρησκευόμενος.
  • Εβραίος: Ένας Εβραίος μπορεί να είναι ραβίνος ή μη ραβίνος. Ένας Εβραίος μπορεί να είναι Ισραηλίτης ή μη Ισραηλίτης. Ένας Εβραίος μπορεί να είναι θρησκευόμενος ή μη θρησκευόμενος.
  • Σιωνιστής: Ένας Σιωνιστής μπορεί να είναι ραβίνος ή μη ραβίνος. Ένας Σιωνιστής μπορεί να είναι Ισραηλίτης ή μη Ισραηλίτης. Ένας Σιωνιστής μπορεί να είναι Εβραίος ή μη Εβραίος.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι είναι πολύπλοκοι και ότι οι πεποιθήσεις τους δεν μπορούν να προσδιοριστούν με βάση μόνο μια λέξη ή μια ταυτότητα.

Σχόλια

Καλή συνέχεια

Παπα-Γιώργης Σκρέκας: Ο Εθνομάρτυρας που Σταυρώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή

  Η σταύρωση του παπα-Σκρέκα από τους κομμουνιστές.
 Ο παπα-Σκρέκας δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος· ήταν ένας «Χριστομίμητος Ποιμήν» . Η σταύρωσή του στο Νεραϊδοχώρι του Κόζιακα στις 11 Απριλίου 1947, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, αποτελεί την κορύφωση ενός μαρτυρίου που ξεκίνησε από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Μεγάλη Παρασκευή και ο ιερέας Γιώργος Σκρέκας, εφημέριος του χωριού Μεγάρχης Τρικάλων, σταυρώνεται από συμμορίτες αντάρτες. Τον σταύρωσαν επάνω σε ένα έλατο που είχε το σχήμα σταυρού. Του τρύπησαν τη δεξιά πλευρά με ξιφολόγχη και άνοιξαν πληγές στο μέτωπο του με περόνια. H Μεγάρχη είναι ένα από τα όμορφα και μεγάλα χωριά, (κάτοικοι 1301 κατά την απογραφή του 1951), του Νομού Τρικάλων. Έχει και αύτη την δική της τραγική ιστορία. Την ιστορία πού έγραψε με το αίμα του και την υπέρτατη θυσία του, στον Βωμό του καθήκοντος, ο Γεώργιος Παπά Σκρέκας, και παραμένει έκτοτε το αιώνιο σύμβολο ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΕΩΣ της Πατρίδος του. "Ο παπα-Σκρέκας στα Τρίκαλα και ο πατέρας Γιέρζυ στη...

Πνευματική Αντίσταση και το «Μαρτύριο του Αίματος»

Η πνευματική αντίσταση στον Κομμουνισμό.
Στην εκπομπή "από τέχνη σε τέχνη" που θα μεταδοθεί την Κυριακή 09/04/2017, ώρα (20:00) απο το ραδιόφωνο Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, 89.5 fm.
Ο σκηνοθέτης Ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος, συνομιλεί με την Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 
Θέμα: η Θεία Λειτουργία, το Μαρτύριο, η Θυσία, η Εικόνα και ο Ναός. Εδώ και μια ιστορική φωτογραφία με οπλισμένους παπάδες.  Σκεφτείτε σε τι σημείο έφεραν οι κομμουνιστές τους ιερείς ώστε αυτοί να αναγκαστούν να πάρουν τα όπλα για να προστατευθούν. Η εκπομπή «Από Τέχνη σε Τέχνη» αναδεικνύει τη Θεία Λειτουργία ως μια πράξη ελευθερίας. Όταν ο παπα-Σκρέκας ή ο παπα-Γεράσης επέμεναν να λειτουργούν και να προστατεύουν το ποίμνιό τους από το «παιδομάζωμα» ή την αθεΐα, δεν ασκούσαν απλώς λατρευτικά καθήκοντα· ακύρωναν στην πράξη την προσπάθεια του κομμουνισμού να μετατρέψει τον άνθρωπο σε μια «βιολογική μηχανή» χωρίς ψυχή...

ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ - A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ - ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970

A. ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ Πτέρυγα Καρκονοπαθών ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠΕΛ 1970 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ Το περίπτερο των καρκινοπαθών είχε το νούμερο 13. Ο Πάβελ Νικολάγεβιτς Ρουσάνωφ δεν ήταν προληπτικός Εξ' άλλου δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν, αλλά ένιωσε κάποια απογοήτευση όταν διάβασε πάνω στο φύλλο εισόδου: περίπτερο 13... όπως και να έχει το πράγμα, τώρα πια δεν είχε πού αλλού να καταφύγει μέσα σ' ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση, παρά μόνο στο Νοσοκομείο.... ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ..Ο Πάβελ Νικολάγιεβιτς γύρισε από την άλλη μεριά. Έβγαλε την πετσέτα πού είχε βάλει πάνω στο πρόσωπο του, αλλά και πάλι δεν υπήρχε μεσ ᾽ το θάλαμο απόλυτο σκοτάδι: από τον διάδρομο έμπαινε φώς, έφταναν οι θόρυβοι από τα πήγαινε-έλα κι από το σούρσιμο πού έκαναν οι κουβάδες και πτυελοδοχεία που μετακινούσαν. Δεν τον έπαιρνε ο ύπνος. Ο όγκος του πίεζε τον λαιμό του. Η καλομελετημένη, αρμονική και χρήσιμη ζωή του κινδύνευε να κοπεί απότομα στα δύο. Λυπόταν...